Olmaz mı, var tabii ki. Bitmiyor kıyaslamalara. Oysa herkes kendine has biridir. Nasıl ki bir elin beş parmağı bir olmuyor, insanlar da tıpkı o şekilde bir değildir. Benim eksiğim bir başkasının fazlasıdır, benim fazlam da bir başkasının eksiğidir...
Özellikle türk toplumunda var bu hem de fazla şekilde. Bu yüzden de büyürken çoğu çocuk özgüvensiz hayatın zorluklarına karşı dayanıksız, suçlu düşüncesinde olur. Çünkü hep bir kıyaslanma psikolojisi var artık. Oysaki tam tersi olsa çok daha güzel olurdu
Ya ben bu gelinim kızım gibi ya da oğlum damadım gibi söylemlerine inanmıyorum. Ben hiç hissetmedim bunu açıkçası. Vardır belki gerçekten öyle görenler ama bu hayattan öğrendiğim en büyük tecrübelerden biri " Elin ele yüreği acımıyor".
Hayır. Çünkü benim hakkımda ne demelri gerektiğini veya ne dememeleri gerektiğini insanlara belli ediyorum. Bu da gereksiz olduğu sürece demememeleri gereken şeylerden. Tabii bazen belirli durumlarda yapiyorlar fakat bu tamamiyle benim istediğim şekilde oluyor. Soruyorum ve söylüyorlar. Gelişmem için.
Toplumun gelişmesini engelleyen, insanları birbirlerinden uzaklaştıran ebeveyn topluluğu. S*dik yarıştırmaktan çocuklarına gereken ilgiyi, değeri, eğitimi ve sevgiyi veremezler.
Babaaaamdıı ooo Annem bana özel yemek yaptığında kıskanıyodu😂 Sonra anneme diyodu ki; ”Senin yemeklerini nasılda seçiyor yarın elin kızı geldiğinde ne yaparsa yer”
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Yok hatta babam hep der ben kızıma nasıl davranılmasını istiyorsam başkalarının evlatlarına öyle davranırım herkes bizim evladımız çocuğumuz kardeşimiz. Biz hep böyle büyüdük kuzum