İnsanlar Neden Kaybedince Değerini Anlar?

Güzel günlere alışkanlık kazanmış bünyelerin bir anda onsuz olunca farkına varması.
Değerini kaybedince anlamak kaçınılmazdır, bunun için zamanında yeterince değer vermemiş olmak gerekmez ille de, çünkü kaybedilen şeye duyulan ihtiyaç o yok olduktan sonra artar, bu yüzden bu duyguyu yaşamak yeterince değer verdiğimiz ve o veya bu sebeple vermemiş gibi göründüğümüz herhangi bir şey için kaçınılmazdır, yaşlanınca "şimdi genç olacaktım ki" demeye benzer bu ve netice itibariyle giden kıymete biner.
Kaybedince değerini anlamak, daha iyisini bulamayınca eskisini özlemektir bazen, bazense derin bir şuursuzluk içindeyken hayatının en sağlam piyangosunu kaçırmaktır, gerçekten sevmesi gerektiği zaman seven asla pişmanlıklara düşmez.
Vazgeçtiğimiz şey seçtiğimizden daha değerliyse, pişmanlık kaçınılmazdır.
Ama ne var ki kaybettiğimizi sandığımız şey, belkide kurtulduğumuz şeydir bazen'' diye düşündürür yine insanı.

Elinde olanı gözleri görmez de ondan. Elinde olmayan daha ilgi çekici gelir. Kısaca yetinemeyen insanlar bunlar. Halbu ki onlarla beraber olandan daha kıymetli ne olabilir ki.