Birden fazla kişi aynı sözleri söylüyorsa aklımda bir soru işareti oluşur ama beklerim. Kuşku boyutuna geldiği an karşıma alır konuşur, rahatsızlığımı belirtirim. Ki bu sınıra gelmesi için de söylenenlere uyan eylemlerine şahit olmam gerekir.
Yani açıkçası evet kuşkulanıp şüpheye düşmeme neden olur. İlk bakışta elbette ön yargıya kapılmam, objektif bir şekilde iki tarafı da gözlemlerim. Gözlerim sonucu, ortaya atılan savların doğru olduğu çıkıyorsa ortaya şüphelenmekle kalmam emin olurum direkt. Fakat diyelim ki gözlemledim ve bir türlü anlayamadım... O zaman ise bu kişi için yapılan yorumların çokluğuna elbette ki bakarım. 50 kişiden 45 i hoş olmayan cümleler kuruyor ise o kişi hakkında şüpheye düşerim ve de arama mesafe koyarım.
Ateş olmayan yerden duman çıkmaz sözüne her zaman katılmıyorum.. Gerçekler er gec ortaya çıkacaktır sözüne inanıyorum.. Şüphe varsa ortada sorarsın, bi süre sonra yalansa da doğrusu çıkar ortaya..
Dilin kemiği yoktur. İsteyen istediğini uydurur. Eğer konu ilgim dahilindeyse kanıt bakarım. İlgim dahilinde değilse umurumda olmaz. Ancak her türlü ortada sadece söylenti varsa umursamam.
Kendim araştırma yapmam lazım. Kendim görmeden incelemeden bir şey diyemem. İşte o zaman kuşkularım artar. O kadar yıl emek verdik kangal gibi neyse...😃