Anneme olan öfkem ve kavgam bitmiyor benim gibi olan var mı?

Merhaba herkesin acıyla başa çıkma şekli farklıdır tamam bunu sen haketmiyorsun kesinlikle ama artık kendini savunabildiğine göre ve artık annen seni dövemediğine göre (yaşından dolayı böyle düşünüyorum) o günleri unutmak senin için daha iyi olacaktır bak ben de bipolar teşhisi aldım bu teşhisi almadan önce insanlara karşı daha saldırgandım. Fakat bu teşhisten sonra öfkemi bastırabiliyorum çünkü sorunun bende olduğunu biliyorum. Annene destek olman gerek kesinlikle ilaç kullanması gerek çünkü bir atak anında kendine veya etraftakilere zarar verebilir. Bu hastalığı kabullenmek çok zor etrafına bakınca sanki herkes öyleymiş gibi geliyor sanki herkes bi anda sinirlenebilir bir anda depresyona girebilir başka bir zamanda kendine yükslebilir gibi geliyor. Uçlarda yaşamak tuhaf bir şey mi diye soruyor insqn kendi kendine. O yüzden psikiyatrinin yanında psikolog da gerekli bence. Sen de sağlığını kaybetmek istemiyorsan geçmişi tamamen sil. Benim hastalığımın tetiklenmesinin sebebi geçmişteki olayları unutamamam ve geçmişle olan kavgam bitmemesi. Dayımın bana yıllar önce söylediği bi söz bile aklıma gelip sinirlenirdim ve ona karşı kin beslerdim. Ve maalesef benim de genetiğimde var bu hastalık yüksek oranlarla genetik sebepli. O yüzden senin de bi psikologa gitmeni öneririm. Geçmişi unut geçmişle kavgan bitsin. İnsanları affetmeyi öğrem. İnsanların ne yaptıklarına bakma neden yaptıklarına bak. Biraz polyannacılık oyna yani işin kısası. Öbür türlü kendine zarar veriyor insqn.

Seni de etkiliyor sende ona dönüşüyorsun istemeden bende dönüşüyordum ve kendime geldim uzaklaştım asla kavgaya girmedim sustu yavaştan karşılık vermedim. En kısa sürede iş bul çalış gir kendine küçük bir ev tut. Benim hayalim bu mesela.