Evet dönmek isterdim çünkü çok güzel ve doğal bir çocukluğum oldu şehir içinde büyümedim ayaklarımı topraklara basa basa dağlara ağaçlara tırmana tırmana Üzüm bağlarında koşarak kendi elimle keçileri sağarak Ata binerek evcilik oynayarak çamurdan bir sürü şey yaparak akşama kadar üstüm başım kirlenerek büyüdüm daha neler neler çok özlüyorum keşke diyorum dönebilsem ozamanlara çünkü sabah kahvaltıdan sonra çıkardım akşam yatsıya gelirdim o kadar özgürdüm Şimdiki çocuklara bakıyorum çok şansızlar maalesef kapının önünde bile tek başına kalamıyorlar 🌸
Evet, çok isterdim hem de... O saflık, her şeyden bir haber olma hali ve tek derdimin oyun oynamak ve abur cubur yemek olduğu zamanlara dönmek... Sanırım hayatım boyunca en çok özlediğim zamanları bunlar kapsıyor ve kapsayacakta. Geçmişe dair tek özlem duyduğum şey bu.
Kişilik & Karakter konusunda 14,5b cevap paylaştı.
Bu soruya hep üzülerek hayır diyorum. Çünkü çocukluğu güzel geçmiş biri değilim. Hayatımın en büyük yararları çocukken atıldı ruhuma. Hep büyümek isterdim her zaman, büyüyüp kendimi daha iyi savunmak. O yüzden ben böyle iyiyim
Çocuk olmak istemezdim, zaten içimdeki çocuk büyümedi ki hala çocuk gibi salıncakta sallanıyor, kaydıraktan kayıyor, tahtaravelliye biniyorum, ip atlıyor, ağaçlarda çıkıyorum. O çocuk içimde yaşıyor...
Evet isterdim. Akşama kadar sokakta oyun oynarak geçmişti çocukluğum. Güzeldi valla.. Şimdiki çocuklarda böyle şeyler pek. O zamana dair her şey çok güzeldi. Ekonomi iyi, suriyeliler yok, internet popüler değil. İçtiğimiz kolanın, yediğimiz cipslerin tadı bile bir başkaydı. İyi hatırlıyorum, 5 kuruşa gofret ve çekirdek alabiliyordum.
Tekrar çocuk olmak... Günlerce oturup proje ödevi ile uğraşıp tam bitirdim derken masanın üzerinde duran kahvenin proje ödevlerinin üzerine dökülmesi gibi bir durum bu. İstemezdim. En baştan savaşmak, başa dönmek cidden yorucu olur
Küçükken beni çok ezik büyütmüşler hiç sesim çıkmıyomuş ki tüm okul hayatım boyunca böyle yaşadım kim geriye dönmek ister. şu an 21 im halen ailem eziklik hissettirmeye çalışıyorlar ama başaramazlar artık başıma buyruk davranıyorum