Senden en çok ne gitti?

Sanırım tükettiğim şey insanları fazla düşünmek, olaylara duygusal bakmak oldu. Dönüm noktam diyebileceğim bir olaydan sonra fazlaca gamsızlaştım ve hayatımdaki en doğru karar olduğunu hala daha söyleyebilirim. Kendimizi düşünmeden sıra bize gelmeden başkalarını düşünürsek, kendimizden öteye koyarsak; bizden gitmek isteyen birinin peşine düşersek veyahut hatalar yapmasına rağmen hayatımızda tutarsak üzülen taraf hep biz oluruz. Ancak gamsız olup biraz daha umursuzlaşabilmek gerekiyormuş mutlu olmak için. Senden gidecek varsa bırak gitsin, seni düşünmeyen varsa bırak sende düşünme. Ne kadar seviyorsan sev annen bile olsa kendinden öteye koymamayı çok iyi bir şekilde başardım ben. Kısacası değer duygumdan çok şey eksildi diyebilirim.

İnsanlara olan güvenim, çocukluğumdaki karşılıksız sevgim, iyileşeceklerine dair inancım gitti. Sevdiklerim, değer verdiklerim gitti benden. Beraberinde huzurumu, neşemi, ruhumu da götürdüler. Neyse ki içimde birden fazla ruh var. Biri giderse diğeri benimle kalır.

Ama benden ne alırlarsa alsınlar, asla çocukluğumu alamadılar. Çok şeyi kaybetmiş olsam da çocukluğum ve hayallerim hale bende saklı. Evet, belki sevdiklerim gitti. Ama kalanlar halen benimle. Kalanları yeterince iyi saklarsam kimse alamaz da, gidemez de. Ama eskisi gibi sevebilsem de güvenebileceğimden emin değilim. Güven bir kez kırıldı mı tamiri zor oluyor çünkü ☾