Öyle garip şey ki bu, herkes kolay kolay başaramaz. Ama bir gerçekleşti mi telafisi yoktur, imkansızdır. Bir anda sorgulamaya başlarsın "bunca zamandır gözümden düşmesin diye kendimi hırpaladığım kişi bu muymuş" diye. O kadar zamandır farkedip yüzleşemediğiniz gerçek tokat gibi çarpar yüzünüze. O'na karşı artık bir şeyiniz kalmamıştır. Git gide ufalmıştır. #54srp
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
Benim gözümden düşmek kolay değil aslında yani hemen insanları yargılamam ya da idam masasına çıkarmam.. Önce her zaman dinlemeyi tercih ederim, işin aslını birebir kendi ağzından duymak isterim.. Yani duyduklarım ve gördüklerim tabi ki önem taşır fakat başkalarının lafıyla asla hareket etmem mesela.. Bir insanı benim gözümden düşüren davranışlar genelde yalan dolan, iki yüzlü ve riyakar tavırlar olur.. Bana canım deyip sonra arkamdan iş çeviriyorsa, bana yaklaşmasındaki amaç menfaat ise, bana ihanet etmişse, hırsı için canımı yakmak için türlü oyunlara girmişse benim için toparlamak çok zordur.. Keyifli günler..
Kendini diğerlerinden fazla yüksek bir yerde görüyorsa ve gereksiz ego ve kibiri varsa benim için o insan diptedir ve bu yaptıkları da tamamen çırpınıştan ibarettir. Bu tür insanlarla iletişim kuramıyorum ben, ne gerek var ki...
Bir başkasının ona anlattığı özel şeyleri bana anlatıyorsa ya da benim ona anlattığımı kendine yakın gördüğü başka insanlara anlatıyorsa gözümden düşer. Görüşmek te istemem açıkçası öylesi ile.
+ Gerçek benliği, bana göstermediği bir yansa, + İçinde safi kötülük, fitne fesatlık varsa, + Güvenilmez, merhametsiz biriyse özünde, + Erdemden, anlayıştan, dinden haberi yoksa ve sadece karamsarlık saçıyorsa biter benim gözümde. Ama burada dayandığım bazı şeylerde beni çileden çıkartır. Mesela başkasının yiyip içtiği bir şeyden yiyebilmek, yakınlarını mal gibi etrafa dağıtmak, omlara zarar vermek vs ☾
Başkasının arkasından atıp tutan sonra yüz yüze geldiğinde bal kaymak olanlar insanları sevemiyorum. Bugün onlara yapan eminim benim arkamdan da atıp tutuyordur. Böyle insanlarla muhatap olmuyorum. Gözüme giremez ki düşsün.
Açıkçası klasik değerler (yalan dolan, dedikodu vb.) dışında bir insanın duygusal olarak dengesiz olması yani bir öyle bir böyle olması beni rahatsız eder. Tabiki hepimiz zor süreçlerden geçiyoruz ancak meseleyi anlatmasak bile bu durumu yakın çevreye izah etmek gerektiği görüşündeyim.
Benim icin tek bir aciklmasi var. Bir insan cikarlari degistiginde, ayni hizla degisiyorsa benim icin bitmistir. Cunku bu insanlarin bir karakteri yoktur. Bastiklari yer gibi, gonulleri, sevgileri, davranislari, dogrulari ve verdikleri guven kaygandir. Guvenilmez. Hayattan cikarmak gerekir.