Yoo ben münasebet! Erkek adam ağlamaz bacım. Ağlamak güçsüzlüktür Van diye nutuk atardım anan gerek yok çünkü yok öyle bir şey. Her canlı incinir belli etsin etmesin çünkü her canlının bir kalbi, ruhu var.
Her ne kadar biz erkeklere insan muamelesi yapılmasa da! Ama incinme konusuna gelince bir yakınımın başına gelen küçük bir sorun bile beni derinden etkilerken karşımda birinin ölmesi ya da parçalara ayrılması gram etkilemez. Hayran merak ve ilgiyle izler, nerede be var diye bakarım. Öyle de bir acayip adamım işte ☾
Oluyo ya örnek bugün yengemlerdeydim tuvaletten çıkmıştım hemen ardından o girdi öfff öffff dedi en son kim girdi buraya dedi ben de bı kaç sn bekledim ben girdim dedim noldu dedim peçete düşmüş onu gösterdi ama ben dusurmemistim yine de gidip çöpe attım bazen başkasının evinde kalmak çok kötü zor
Önceye kıyasla daha az artık sanırım. Daha az umursayıp, daha az kafama takabiliyorum. Şu an isteseler de kolay kolay incitemezler, zamanında yıktıkları için kendimi toparlamam zamanımı alsa da karakter anlamında daha güçlü birine de dönüşmemi sağladı bu...
Eskiden çok çabuk incinebiliyordum evet. Fakat şimdilerde öyle değilim. Biraz daha sert kabuklu ve kendini bilen bir insanım. Yani beni kırmak ve incitmek kolay değil. Sadece çok değer verdiğim insanlardan böyle bir tepki görürsem kırılabilirim. Yani bu çok normal bir durum tabi ki.
Eskiden incinirdim. O zamanlar tabii toyuz. Bazı şeyler bizi çabuk kırardı çünkü kalbimiz daha büyümemişti.
İşte bu 20'li çağlarda kalbin etkisi bu kadar büyük değildi. Biri seni dışladığında hor gördüğünde ya da onda bir yer bulamadığında kırılırdı.
Zaman geçtikçe bedenle beraber kalp ve ruhta büyüdü.
Zamanla kıyılarıma vuran deniz suyu kalbime yosun bağlatmıştı. Bu nedenden kırılacak pek bir alan kalmamıştı. Umursamaz ve dirençli bir bütün olmuştum. Şimdi neredeyse hissizleştim durumlara karşı.
Her şeye öyle incinmem. İncinsem de belli etmem daha çok zayıf görüyorlar üstüne üstüne geliyorlar o zaman. Alemde en değişik mahlukat varsa o da insanoğludur. Kendimi anlatmaya filan hiç uğraşmam kısacası direk mesafe koyarım.
Evet bu konuda sikayetci olan insanlar var maalesef ama herkesin ozellikleri karakterleri farkli yani napayim kendimimi degiseyim oyle degilmi ama. Misal ilk baslarda hep derler hep kiriliyorsun suratini asip koseye cekiliosun ne oldu onu bilse soylemiyosun. Sonra derdini soylemeye baslarsin kabul etmezler kavga cikar sonra derler ki sen cok degistinn. Oldu yaaa baskaaa. Ohh bee rahatladim gibi 😅
Evet ta maalesef. Bu huyumu sevmiyorum değer verdiğim biri vermediğim bile olabilir en ufak bi ima etsin ya da başka birsey hemen gözlerim dolar kalbim kırılır 🥺
Herşeye incinmem.. Ancak detaycı bir kişiliğim var.. Çoğu kişiye normal gelen durumlar, davranışlar beni üzebilir.. Bakış açım, davranışlardan çıkardığım anlamlar çok farklı olabiliyor...
Sevdiğim insanlara incinirim onların ağzından çıkan sözler benim için çok değerli o yüzden en çok sevdiklerime kırılıyorum maalesef alıngan olduğumu söylerler ama kimse farkında değil bu yüzden ne kadar sevildiklerinin