Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Evet kaldım. Gerçekten çaresiz kaldım. Benim çok sevdiğim biri için hissettim bu duyguyu. Elimden hiçbir şey gelmedi. O gece sabaha kadar hem dua ettim, hem ağladım. Çünkü benim ablam benim canım demek. Asıl çaresizlik onundu ama ablam demek ben demekti. O geceyi belirsizlik içinde geçirdik ama çok şükür beklediğimiz şekilde kötü sonuçlanmadı.
Geçen sen sene büyük babam covid olduğun da ve iyice yayıldığın da hiç o kadar çaresiz kalmamıştım. Sürekli basın da bekleyip, ağrılarının ve acılarının ingildemesini dinledim. Bir sabah uyuya kalmışım artık uyandım hareket edemiyor. Hemen ambulans çağırdık, hastaneye gittik orada oksijenle biraz kendine geldi ama doktor dedi yatması lazım. Neyse yattı her gün yine gittik bekledik. Karantina alanın da olduğu için göremiyorduk amca kameradan.
Kurtulamadı ama o gün çaresizliği iliklerime kadar yaşadım.
Allah'a şükür büyük çaresizlik yaşamadım hiç. Ama gururum devereye girince kendimi sanki çaresiz hissediyorum. Yapmak istediğimi yapamıyorum söylemek istediğimi söyleyemiyorum. Önüm de duvar gibi duruyor gururum. Beni yönetiyor. Dışarıdan bana bakan ya inatçı ya umursamaz diyor. Halbuki içim de neler oluyor kimsenin haberi yok.
Oldu, evet. Ama ilginçtir çaresiz kalıp iyice pes ettigim anda istediğim şey oldu.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Kadınların küfürbaz, kavgacı ve kültürsüz erkeklere sırnaşıp onları şımartıp bizim üzerimize kabadayılık yapmak için saldırtmaları durumunda hem suçlu hem de güçlü oldukları için zalim kadın ırkı ve onların yavşadıkları badboy tayfası karşısında çaresiz kaldığım için toplumdan izole yaşamayı öğrendim.
Yok hasta değil iyi çok şükür. Ben annemi 20 yıl sonra buldum. 8 yıldır bir rüyada gibiyim. Onsuz geçen günlerim nasıl geçmiş bilmiyorum. Onu kaybedersem ne yaparım diye düşünüyorum bazen. İnan cevabını veremediğim beni derin bir hüzne sokan bir soru. Ne yapacağım ne edeceğim bilmiyorum.
Çok fazla oldu saatlerce ağladım ölmeyi de düşündüm şu anda da biraz öyle hissediyorum eğer pazartesi günüm iyi geçerse sorun kalmayacak. Bilmiyorum ama korkuyorum gerçekten..
Her insanın hayatında çaresiz kaldığı anlar olmuştur. Bende de oldu tabi ki. Önemli olan o çaresizlikten bir an önce kurtulmak ve birşeyler yapabilmek.
Evet kaldım maalesef hala unutamıyorum Güney doğuda girdiğimiz çatışmada arkadaşım vurulmuştu onu kurtarmaya giderken bende yaralanmıştım yanına gidemedim
herkesin başına gelmiştir illaki bende genelde sakin kalıp sukutumu korurum mantıken ne doğru ise onu yaparım
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
11-12 yaşlarındayken yalnızlıktan depresyona girmiştim kardeşim yok okuldan nefret ediyorum ve benimle hep ilgilenecek bi arkadaşım yoktu Ama değişti
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Beyin kisti ameliyat şart dediler, annemin kanser olduğunu öğrendiğim an, babamın annemi teyzem ilei aldattığı an, üniversiteye çok yüksek bir puan alıp ben seni okutmam diye eve kitlendiğim an, sevdiğim kişi tarafından paramın yenildiği an ve şu an da da 20.000 tl borc ile ben ne yapacağım diye düşünüyorum.
bizde de babam kanserden öldü... o hastalık aşamasında 2 ablam okulu boşladılar, aşırı serbest bir hayata başladılar, eve girdikleri çıktıkları saatler bile belli değildi... serseri tpilerle takılıyorardı, günde 2 paket sigara içiyorlardı... onlara kendilerini toparlamaları için süre verdim. yaşım küçük olduğu için öne tınmadılar ama sonra ben de onları çaresiz bırakacak, bazen can yakıcı ama fena halde küçük düşürücü cezalandırmalarla çaresiz bıraktım... örneğin ilk evvela bana "sen ne karışırsın bizim hayatımıza" dediğinde her ikisini aynı küçük tuvalete kiitlemiştim...
öyle güzellikle olmadı ama gerçekten çok sert tedbirler almak zorunda kaldım, tabi yaşları da benden büyük olduğu için bir süre direnmeye kalktılar filan ama nafile
bazıları özgürlüklerini kısıtladığım ve bu kadars ert ve küçük düşürücü cezalar uyguladığım için beni eleştiriyor ama ben evin erkeğiyim neden yanlış şeyleri yapma özgürlüklerini ellerinden almayayım ki?
işletme ama dersleri berbattı, ama o gece dedim ya küçük tuvalete kilitleim o gece işin yüzde 80'ini hallettim... ama çok sert devam etmek zorunda kaldım gecenin kalanında
"ablaları ile bu tür bir ilişkisinin olması" şeklinde aratırsanız o konu benim... açıkçası benim de size sormak istediklerim var zira ablalarım da sizin gibi çaresizliği yaşadı
yani erkek olmasam yapamayacağım şeyleri yaptım ve teslim olmak zorunda kaldılar... büyük ablam bugün 25 yaşında ve hala daha pek çok şey için benden izin almak zorunda... bu duurma da çok hayıflanıyor zira gerçekten çaresiz bırakarak sağladım bugünkü durumu... kaba kuvvete yenilmiş olmak direnememiş olmak filan çok hayıflandırıyor... o yüzden sizzle detaylı iletişim kurmak istedim
@kabalak2001 yaptığınız kaba kuvvet çok yanlış. İlerde eşine köle olmasına sebep olacak bu tutumunuz. Arkasında olduğunu ama yaptığının yanlış yaptığını belli ederseniz daha iyi olabilir diye düşünüyorum
bana köle değiller sadece sözümü dinlemek zorundalar... yanlış anlama olsun istemem... onlara hizmet filan ettirmiyorum, sadece kural koyuyorum... ileride evlenecekleri erkek de kural koyarsa uymalarında bir sakınca yok; iş ki onların iyiliğini düşünen bir eş bulsunlar... bu kölelik mi sence?
Açıkçası ben kaba kuvvetle dahi olsa, kontrollü şekilde fiziksel zarar vermeden ama canlarını da hizaya gelmek zorunda hissedecekleri ölçüde yakarak yanlışlardan koparma ve doğrulara mecbur etme gücüm varken bunu kullanmayıp "ne haliniz varsa görün" demeyi doğru bulmadım, öyle yapsam yani özgür bıraksam olabilecek şeylerden sorumlu olurdum diye düşündüm
size müsaadenizle net bir şey sormak istiyorum. Ablalarımın yerinde olsanız bana düşman olur muydunuz? Onlar sanırım düşman olmadılar, sinir oluyorlar ama düşman olmadılar... mesela bir kere saçma sapan tiplerin bir partisine gitmek için bana yalan söyleyip ders çalışmaya gidiyoruz dediler ben yakalyıp ikisini de eve getirdim. mutlaka ceza gerekiyordu... ince oklavayı aldım elime ve "çıkarın bakalım çoraplarınzı!" dedim; hık mık ettiler mızırdandırlar homurdandılar ama canlarının nasıl yanacağını bile bile dediğimi yaptılar... aslında bir çareleri vardı yani polise de şikayet edebilirlerdi hatta beni bununla tehdit etmek bile yetebilirdi belki, en kötü ihtimalle bir kaç saati poliste geçirirdim ve sonrasında bir daha onlara karışmazdım. Devletin kanunlarına saygım vardır şikayet etseler bırakırdım kendi hallerine. Ama onlar dedim ya kuzu kuzu çıkardılar çoraplarını. ben de cezalarını uyguladım. Sen mesela böyle bir durumda napardın? erkek kardeşinin senin iyiliğini düşündüğü konusunda en ufak bir şüphen bile yok en fak şüphen yok. iyi niyetli... kötü bir şey yapmıışsınız onun sözünü dinlememişsiniz (veya onun öyle olduğunu düşünmesine yetecek bir durum var)... kardeşim otoritesini kurmakta ve gerekirse ceza vermekte haklıdır, varsın biraz canımız yansın bize sahip çıkan bir erkek kardeşi polise şikayet edemem mi derdin yoksa özgür kalmak için varsın bir kaç saat polis nezaretinde kalsın mı derdin?
Dün akşam karşıma alıp konuştum ikisiyle de... büyük ablam bahsettiğim gibi çok hayıflanıyor. Bana ben senden 4 yaş büyüğüm falaka ne demek dedi, beni sirk hayvanı terbiye edercesine döve döve boyun eğdirdin ben ki öncesinde okulda senin velin idim dedi.. dedim ki abla ben evin erkeği olarak yaşantınızdaki yanlışları düzeltmek zorundaydım, güzellikle olmadı ancak böyle olabildi... Dedi ki bir kaç ay sonra mezun olacağım kendi paramı kazanacağım başka eve taşınayacağım p zaman nasıl karışacaksın bana? diye sordu... güldüm, yok abla dedim evden gidersen böyle bir karar alırsan evden gidersen sana karışmam tamamen özgür kalırsın... dedim... bunu böyle sakin şekilde söylemem onu daha da sinir etti, onun gıcık oluşunu görünce de sordum abla sen evden gitme ve özgür kalıp yasakların tersini yapmakla benden rövanş alacağını mı zannediyorsun dedim, o zaman işte dedi sopayla hizaya sokulmuş gibi hissetmeyeceğim bana yaptıkların boşa çıkmış olacak dedi
Ben de hayır abla dedim... boşa çıkmış olmayacak boşu boşuna kendine kötülük etmiş olacaksın dedim... bak abla sana 2 senedir sigarayı yasakladım o dönemde içeceğin 1000 paket sigarayı içemedin ciğerlerin temizlendi, işe başladığında tekrar başlasan bile eskisi kadar içemezsin zaten işywrinde izin vermezler, 1000 paket sigaraya harcayacağın parayı ben senin harçlığından kesmiştim alamayasın diye, onu da biriktirdim 32 tane çeyrek altın oldu, o parayı da sana vereceğim evin eşyalarını alırsın, eminim o parayı da çöpe atmazsın, dahası seni o hayattan koparmamış olsam bu sene mezun olamayacaktın. Diplomanı ds iade edecek halin yok dedim... bunları ben sakin sakin söyleyince bunların doğru olduğunu bildiği için daha da sinir oldu... hatta dedim eğer amaç rövanş ise akıl başta düşündüğünde taşınmaktan ve benim otoritem altından çıkmaktan da vazgeçeceksin eminim dedim.. hık mık etti... hadi bakalım fazla bile konuştuk derslerinizin başına dedim
@kabalak2001 aslında dediklerin doğru ama o senin ablan. Dövmenin bir anlamı yoktu. Tamam döv ama çok ileri giderse yapsaydın bunu. Bana şahsen bunu kardeşim olsa ve yapsaydı ya ölüsünü çıkartırdım ya da iyice sağa sola giderdim
Ben idareyi wle aldığımda zaten ileri gitmişlerdi... sırf bir yerlerine bir zarar gelmesin diye ayaklarının altlarına vurdum hep ama bu onları daha da çaresiz hissettirdi... normal dayak gibi değil inadına tersine gitse hergün falakaya yatırılabilecekerini gördüler yani tekme tokat ağız burun kırsam öyle olmazdı...
Mesela derse diye milletin ne içtiğinin belli olmadığı serseri tiplerin partisine gitmeye kalktılar... ben de derslerini verdim.. yukarıda bahsetmiştim. Daha ileri gitmek nasıl olur ki? Daha ileriden geri de çeviremezdim onları...
Sizde de oluyor mu bilmem, sol tarafında bi his oluyor sanki boşuna üzülüyormuşum gibi sabret diyor, ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum sadece geçeceğine inanıyor ve ona karşı çıkamıyorum. Üzülemiyorum!
Hatırlamak istemiyorum.. aynı acıyı bir kez daha yaşamak zorunda kalmak.. herkese uymaz ama yaşayarak bizzat kacamadan bu hisle canım yanayana yuzlestim.. bu bana büyük bir olgunluk getirdi ama bu mutsuzluk ta içime işledi.. sokupte atamıyorum orada gitmiyor yerleşmiş acı var sanki arada eskiden bir tanidigin var görmüşsün animsamissinda kafanı çevirip geçip gitmiş gibi bir his bıraktı bende.. herşeyden biraz var işte.. kimseye anlatmak iyi gelmiyor..