Yalnızlıkla nasıl basa çıkabilirim ve neden böyleyim?

Uzun zamandır evden çıkmıyorum kendimi odama kapattım sadece alkol aldığım da insanları arıyorum geri kalan zaman da kimseyi aramıyorum daha doğrusu arayacak kimsem yok insanlara karşı içimde nefret duygusu var mesela bir kişinin yanına gittik işine gelmeyen bir konu oldu hemen birini arıyor karımla konuşmam gerek vs bir şey ile dışlıyor ancak param olduğun da benden çıkar elde edeceği zaman aynı hareketi yapmıyor çıkar bitirin de telefonumuzu engelleyen yüz yüze gelince engelledim olum. mesguldum diyen insanlar bir de insanların beni yeterince dinlemeden beni anladığını zannetmesin karşı gıcık oluyorum içim de bir yangın var dinmiyor üzülüyorum gerçekten samimi dost bulamıyorum bazıları var yüzüme gülüyor ama baba bir şey olsun DİE dua ediyor iyi biliyorum yerimde olsanız ne yaparsınız