Özlem duyduğum birisiyle karşılaşıp, yeniden bir araya gelmek ruhumda çiçekler açtırır 😌 Aşkla karşılaşmak da ruhumda çiçekler açtırır 😌 hatta ikisi bir arada olunca ruhumda sadece çiçekler değil, koca koca ağaçlar da oluyor. Kelebekler doluyor ruhuma. Tam bir orman havası yani 😌
Beni heyecanlandıran bir kadınla karşılaşırsam eğer ruhumda çiçek açar. Bu da uzun zamandır olmayan bir şey. Ya alışkanlıktan ötürü olmuyor ya da eskisi gibi duygu dolu şekilde bir şey yaşayamıyorum. Onun dışında çok çabaladığım bir işi başarmak ruhumda çiçek açtırmasa da yüzümde gurur tebessümü ve gülücükler açtırabilir. Ruhta çiçek açması kalpte bir şeylerin pırpır etmesi değil mi umarım yanlış anlamamışımdır. :D O kadar yazdım çünkü yanlış anladıysam kaldırırsın :D :D
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
Sevdiğim insanların varlığı ruhumu çiçeklendirmeye yetiyor.. Bazen sıcak bir kahve, bazen deniz manzarası, bazen hayvanları beslemek ve oturup onları seyretmek, bazen hiç tanımadığım bir çocuğa gülüp saçını sevmek.. Sevilince hele bir de.. İnsan sevildiğini bilirse ve önemsendiğini hissederse işte o zaman çiçekler açmayı bırak, ruhuna yaz gelir insanın.. 😊 Keyifli geceler..
Beni mutlu edecek ufacık bir şey ruhumda çiçekler açtırabilir. Uzun süredir almayı beklediğim bir haber, aylardır özlem duyduğum birinin aniden çıkıp gelmesi, sevdiğim insanlarla bir araya toplanıp keyifli bir sohbet gerçekleştirmek vs. Kolay yoldan mutlu olabilirim. Ruhumda çiçekler açması için büyük çaplı şeylere ihtiyaç duymam.
İnsan ruhu güzel bir varlıktır ama dünyaya gelişinden itibaren kötülükler çevresinde kol gezer ve kirlenme başlar ve bizlerde büyükler olarak buna alet oluruz ancak iyilik daima vardır ve yok edilemezdir benim ruhumda çiçekler açması için iyilik güzellik ve mutluluklar aydınlıklar gereklidir karanlığın içinde olsam bile bu ışığı her zaman diri tutmaya çalışıyorum bu sebepten kötülükler ruhumu karalayamıyor :) kolay gelsin ❤️🙈🌷
Akşam işten dönünce tertemiz bir ev görmek ve mutfaktan yayılan taze fasulye kokusu beni tavlayabilir. Ardından İstanbul manzarasında kahvemi yudumlamak enfes doğrusu.
Beni terkeden eski sevgilimde açardı. Resmen yüzümde güller açardı yanındayken. Içim gidiyordu severken elini öpüp yanağını ısırmadan duramazdım. Bana kızdığında bile çiçek gibi görüyordum benim için küçük bebekten farkı yoktu. Hala da aklıma geldikçe aslında kızmam gereken yerde içten içe sevgi gelebiliyor.