Kişilik & Karakter konusunda 21,7b cevap paylaştı.
Önceden çok takardım. Kendi kendimi yer bitirirdim. Bir kaç senedir öyle bi salladım ki her şeyi, dünya yansa umrumda değil. Kafaya tak tak nereye kadar dedim kendi kendime. Sorun olan ve çıkaran her şeyi ve herkesi çıkarıyorum hayatımdan. Huzurumu kaçıran ne varsa. Anı yaşıyorum, nasipse olur değilse kendimi paralasamda olmaz sonuçta. Bunun bilincindeyim artık :)
Çünkü neleri kendime dert edinip, kafaya taktıysam hep oradan darbe yedim. Hayat sürprizlerle dolu dediklerin de bana kötü sürprizlerin olacağını öğretmedi kimse. Bende kendim bir şeylerle mücadele ettim.
Aldığınız darbeleri ve yaraları kendiniz onarıp, sarmaya başladığınız da bir şeylere ihtiyacınız kalmıyor.
Her şey kavramı; kendimizi bildik bileli yaşadığımız olumlu olumsuz tüm olayların biz de bıraktığı, zamanın kapattığı ya da temizledigi olaylar bütünü olsa da yine de takmıyorum:)
Gerçekten çok sevimsiz bir duygudur. İnsanın canını sıkar ve modunu düşürür. Eğer çok fazla abartırsan üstüne bir hastalanma sebep olabilir. Biraz dönem bana oluyordu bu durum ama şimdiler pek fazla takılmıyorum.
Eskiden bazı şeyleri kafamda kurardım. Artık zamanla bunların önemsiz olduğunu anladım.
Aslında bunun sebebi kendimizden çok karşımızdaki insanı daha çok düşündüğünüzden kaynaklanıyor. Seni menfaatleri için kullandıklarını gördükçe sende artık onlara takmamaya başlıyorsun.
Öyle çok kafaya takan birisi değilim, amaan napim diyorum arkama atıyorum dertlerimi. Düzeltemeyeceğim şeyler için üzülmüyorum artık. Öyle olması gerekiyormuş diyip konuyu kapatıyorum. Bu seviyeye kolay gelmedik tabi.
Hassas ve derin biriyim. İnce düşünürüm detayları görebilirim. Ve bazen detaylara takılırım. Bunu göstermem ama. İçimdeki olanları dışarıya yansıtmayı pek sevmiyorum.
Herşeyi kafama takıp kendime sorun etmem. Eğer bir insan herşeyi kafasına takıyorsa zaten mutlu olması da imkansız bana göre. Hayatta herşeyi kafaya takmamak lazım.
Önemi büyük olan şeyler ister istemez kafama takılıyor, rahatsız oluyorum. İşin sonunda zararlı çıkma korkusu biraz daha takmama neden oluyor, takıla takıla yoluma devam ediyorum sonuçta..