Arkadaşlar kendimi bu türlü sevemiyorum?

Ben yedinci sınıfta kapandim başka bir yere taşındığımiz zaman buna cesaret ederekten annem sürekli ısrar ediyordu bende bunun doğru olduğunu düşünerek istekle ve özenerek kapandım zaten baba tarafımın geneli kapalı kapalı olmayanıda zorla kapatıyolar ve açıklara da pek iyi gözle bakmıyorlar yaşıt kuzenlerimin bile hepsi kapalı her neyse işte benim içime sürekli açılma hissi geliyordu dayanamıyodum karar verdim anneme söyledim annem tabi izin vermedi ve bussuru laf söyledi bende baya ağladım ve kendimi suçlu hissettim annemden özür diledim ve konuyu kapadım ama hala sürekli o his geliyo ilk kapandığım zamanlar namaz kılıyodum kuran okuyodum şimdi bıraktım ve kendimi çok suçlu ve anlamsız hissediyorum kendime kızıyorum ama açılmamıda hoş bulmuyorum insanların vereceği tepkiden çok korkuyorum cesaret edemiyorum beni yanlış anlamalarından korkuyorum ama kendimi beğenmiyorum burnum da çirkin zaten ilk kapandığım zaman lar dalga geçmişler di burnumla açıkken hiç başıma böyle bişey gelmedi açıklıkla Kapalılikla alakası yok diyeceksiniz ama ben hissettim gayette var o ayrımcılığı okuldan nefret etme sürecini ni dışlanısı hiç arkadaşım olmadı sadece bir kişi ile konuştum oda benim gibi kapalı dışlanan bı kızdı işte öyle özgüvenimi kendimi ve duygularımı yitiriyorum buraya kadar okuduysan sogoll nolur yardım ettt
Arkadaşlar kendimi bu türlü sevemiyorum?
Cevapla