Büyümekten Korkuyorum?

Arkadaşlar iyi geceler.
Gece gece canım sıkıldı ve içimi dökmek istedim.

Soru değil yani bu pek..
Anlatmam gerekirse ben pekciyi olmayan bir unide insaat muh okumaktayım.
Fakat aslında istediğim mesleğin mimarlik olduğunu farkettim ve bunu çok geç farkettim.(3. sinifim)
Her neyse ben yillar boyunca hayatımı bir düzene sokmak birşeyler biriktirip kullanmak.
Azda olsa pasif olarak gelir elde etmek falan yani hayatımı inşa etmek istedim.
Mimarlik benim türkümdü çünkü küçüklükten beri mc gibi sandbox oyunların hastasıyım.
Ve bu istedigini inşa etme durumu beni sevklendirdi.
Bu anlatılmaz bir his.
Tasarladığınız yapının hayata geçirilmesi.

Sorun suki bu bölümde erkek fazlalığı var.
Mesela mimarlıkta kız sayısı çok fazla ve görüp surekli kendime kiziyorum.
Diyeceksiniz sen okumaya mi geldin kızlara mi ama öyle olmuyor işte.
Sonuçta okul sadece dersler degildir.
Üstelik benim derdim kızlı erkekli bir arkadaş grubu olup beraber birşeyler tasarlamak bir yolda yürümekti.
Şimdi ben bu bolumu bitirip mimarlik okusam bu sefer yaşım 24 olacak.
Ve oradaki herkes bana büyük biri gözü ile bakacak.
Bende onlara kucuk olarak bakacağım ister istemez.
Onlarla beraber sacmalayamacagim eğlenemeyeceğim.

Büyümekten korkuyorum bu yüzden.
Büyüdüğünüz zaman sorumluluklar artıyor ama beni korkutan bu değil.
O gençlerin arasında bulunamayacak onlar gibi eglenemiyecek olmak.
Akıp giden gençliğimi yanlış insanlar arasında heba etmiş olmak.
Resmen kendimi parçalayasım geliyor.
Hersey biryana ben müzikle uğraşırım. Genel olarak rock ve metal takılan tayfadanım.
Hep böyle gothic tarzda bir yapı inşa edip onun içinde yaşamayı falan isterdim. Arkadaslarimla orada iş konuşmayı orada film izlemeyi sohbet etmeyi hatta muzik yapmayi vb.
Anladiniz ya...
Ama gel gelelim hiçbir şey planlarım dahilinde ilerlemedi.
Hep büyük işler başarıcam diye çıkmıştım bu yola ama a. ptal beynim maalesef gerçekleri sonradan farketmenin kurbanı oldu.
Hersey zamanında güzel ve ben sanırım bu güzellikten mahrumum.

Kizlar deseniz ortamım yok mesela öyle..
Konuştuğum kız falanda yok.
Hani sürekli konuştuğum yok diyim.
Daha öncede öyle kayda değer kızlarla bir mülakaşam olmadi.

Bütün bunları düşündükçe ben ne yasadimkiı diyorum.
Ama zaman geçiyor ve istemesekte yasanmamisliklarimizla büyüyoruz.
30 yaşında adam tahterevalli oynasa herkes deli bu der.
Bir laf vardır ya.
(Bayramdan sonra gelen kınayı g. tüne yak)
Tamda benim için söylenmiş.