İnsanların yersiz davranışları onlar hakkındaki genel fikrinizi değiştirir mi?

Değiştirse bile hemen pes etmem, ona güzel örnek olmaya çalışır ve yersiz davranışlarından vazgeçmesi için elimden geleni yaparım, ama sergilemiş olduğu yersiz davranışlarının nelerden ibaret olduğuda önemli benim için elbette, onun sergilemiş olduğu yersiz davranışının boyutuna bakarım, eğer yersiz davranışı haddi aşan kötü bir eyleme dönüşmüşse ondan uzaklaşırım, ama hatasız insan olmaz elbette hatalar biz insanlar içindir, bu devirde hatasız ve kusursuz dost bulabilmek neredeyse imkansız gibi, kusursuz dost arayan dosttan da olur neticede, insanoğlu hata yapmaya meyillidir, insan vardır kendi adına kesin hüküm verircesine büyük konuşur hata yapmam der, fakat büyük konuştuğu yerden imtahan olur yapmam dediği hataya düşer. Ama insan vardır hata yapıp yapmayacağı hususunda endişelidir, büyük konuşup kesin hüküm vermekten kaçınır, bilirki kesin hüküm veren ve her şeyi önceden bilen bir Rabbi vardır, çünkü kesin hüküm vermek yalızca yüce Allah'a mahsustur. İnsan, kendini kendine yeterli görerek azar, insana büyük konuşmasını tetikleyen ise nefstir, nefsine uyan onun kölesi haline gelir, söz ağızdan çıkmadan önce o söz senin eserindir, aksi takdirde ağızdan çıkan sözün sahibi sözünün esiridir, ancak büyük konuşmaktan kaçınan kimseler ise aklıyla ve ruhuyla hareket ederler, onlar da hata yaparlar fakat büyük konuşmanın hata yapmaktan daha büyük bir hata olduğunu bildikleri için kesin hüküm vermek adına büyük konuşmaktan kaçınırlar.