Kendinizi ne kadar sevip, saygı duyuyorsunuz?

Galiba tam olarak o celişkilerin içinde kaybolduğumu, Rabbimin beni huzuruna çağırdığını ve oradaki dinginliği hissedebiliyorum. Nasıl başladın bir şeylere veya neler yaptın alışmak için?

Sözlerinizden ve anlatımınızdan çok etkilendim. Benim de ailem temelini attı şükür olsun. Belki de benim işaretim sizsiniz. Bir şeylere adım atmaya kalktığım anda bir şeylerin de durdurduğunu hissediyorum. Yorgun olduğum için çok fazla erken yattım ve erkenden kalktım. Namaz kılmak istedim ama kalkıp da kılamadım. Biliyorum da bilememezlik asla değil. Hep başlayıp bir şeyler için yarım kalıyorum. Ruhumun Rabbimi özlediğini o kadar iyi anlıyor ve hissediyorum ki çoğu zaman yapmadığımda kulak asmadığımda içimdeki sese daha sinirli, öfkeli ve agresif biri oluyorum...

İstiyorum ki ağlaya ağlaya namaz kılmak hisli büyük bir istekle Rabbimin karşısında olduğumu bilerek O'na karşı yaptığım bütün hata ve yanlışlarımla olan bütün mahçuplugumla... Bende bunu istiyorum önce onu sevebilmek, tanımak. Bana önerdiğiniz herhangi bir şey var mıdır acaba? Anlatımlarınız beni çok etkiledi. Sanki yıllardır aradığım buymuş da ben çok başka yerlerde aramışım.

Teşekkür ediyorum :)

Bahsettiğim tam olarak bu değildi galiba beni yanlış anladınız :)

Anladım teşekkür ediyorum o zaman :)

Maalesef öyle ama kaçarak da bir yere varamayız.😌

Derin konu demişsiniz bende o derin konulara inmem gerektiğini düşünüyorum bu zamana kadar yeterince derin konu deyip uzaklaştım 🥲

Sürekli oluyor desem 😌 Ama asıl sebebin içimizde bir yerlerde olduğunu düşünüyorum. Her şeyi bizim bir bakış açımızın bile değiştireceğini hatta..

Hiç basit olmuyor sancılı geçiyor ya kendimi keşif edeceğim sınırları zorlayacağım. Ya da oturduğum yerde sayıp bedenen yaşayan ruhen ölüler gibi ortalıkta gezeceğim.

Bulana kadar gitmeyi planlıyorum. İçimdeki eksik parçaları tamamlamak istiyorum.

Şu anda kahve içiyorum. Afiyet olsun size 😌 Felsefenin saati yoktur her zaman melankolik takılan insanlar için 😊

Peki eğlenceli kişiliğinle size afiyet olsun o zaman 😌

Evet maalesef bu olay benim için de çok üzücü bir durum. Bazen insan hayatının kontrolünü kaybedip geleceğine sıkıntı yaratacak şeyler yaşıyor. Ama bunlardan daha ziyade insanın kendini sevmesidir önemli olan bence. Ben nasıl kendime saygı duyarım? Ya da ne yaparsam kendimi severim kendimle barışık yaşayabilirim.

Bende 😔

Anlatsam roman olur cinsten benimki :)

boş ver :)

Hayatla bir sıkıntım yok. Hayatımı zorlaştıran insanlar :)

Teşekkür ederim hepimize inşallah:)

İnanırım belki de bu güne kadar düşünüp kafa bile yormamış olabilirsin. Gayet doğal 😌 Zaten aşırı derin mevzular 🥲

Kedim var benim. Evlat gibi uzaylı olduğunu düşünmüyorum 😂 Yoksa beni bu düşüncelere sevk eden kedi mi dersin? 😊

Öyle deme şu an evde değilim onu babama emanet ettim. Evlat gibi kokusunu bile çok özledim 😔

1 hafta 😔

Abime geldim 😌

Yaaa terk etmedim 1 hafta sonra gideceğim yanına o evladım evet ama abim de canım. Gelmeliydim psikolojik verdiğim bu savaşı en hafif burada atlatıp evladıma daha iyi bakabilmem için şarttı 😌

Var olmakla yok olmak gibi. Kendini sevip aynı anda kendini öldürmek istemek gibi gibi gibi gider bu şekilde 😌