Yaşınız kişiliğinizi kazandırmayı Yeterlimi?

Kızım var yazmak istedi. Ama başedemedi. O kadar çok şey yaşadım ki. Kaç kitap çıkar belli değil. Pes etti kızım.

Bıraktı. Psikiyatri tedavi bıraktı. Çok bilgi, çok tecrübenin sonu emin ol. Psikiyatri de bitiyor.

Bu arada çok ta okurum. Araştırma delisiyim. Arkadaşlar , ablamlar, babam. Bir işin içinden çıkamadıklarında beni buluyorlar, ne dersem onu yapıp, o çıkmazdan çıkarıyorum onları. En küçüğü de benim bu arada.

En komiğide o zaten, ailemle düşmanım. Ne zaman sıkışırlar, barışıyoruz. İşlerini çözüyorum, düzeltiyorum onları, sonra gene pislik yapıyorlar bana konuşmuyoruz.😃😃😃😃😃 Özür dilerim ailem or*ospu çocuğu hepsi. Sanki ben babalarıyım. Evin en küçüğü benim, benim onlardan destek almam gerekirken yıllarca , ben destek oluyorum. Dediğim gibi psikiyatri de son buluyorsun. Olgunluk çok kötü. Çocukluğumu isterim diyicem diyemiyorum,10 yaşında okul masrafımı çıkarmak için, okuldan çıktığım gibi köftecinin yanına gidip çalışıyordum. Bu şekilde üniversite okudum. Çocukluk nasıl bir şey bilmiyorum. Okul masrafım için hep çalıştım. Şimdi çocuklara okumak, ders çalışmak zor geliyor. Keşke akşamları, üç kuruş okul masrafını çıkarmak için çalışmayayıp ders çalılabilseydim. Şimdi ki çocuklar gibi rahatla okulumu okuyabilseydim. Çok yüksek yerlerde olabilirdim. Çok seviyordum okulu. Hiç ödev yapmadım, yapamadım zamanım yoktu, hiç yazılıya, sözlüye çalışmadım çalışamadım. Şaka gelecek, sadece dersi çok iyi dinlerdim bilgi açlığı vardı çocukluğum dan beri, doymuyorum. Hala çok okurum. Bir kere bile zayıf almadım, karnemde hiç bir zaman zayıfım olmadı. Neden anlattım bilmiyorum. Olgun olmak, çocukluğunu bilmemek çok zor. Herkes, yaşını yaşamalı.

♥️♥️🙏