Eski günleri özlemek mi geleceği planlamak mı?

Geçmişin tamamını özlemiyorum, her ne kadar güzel günler geride kalmış olsa da daha güzel günlerin geleceğini biliyorum.

Arkama bakmarak yürümektense, önüme bakıp ona göre yaşamak daha iyi benim için. Gelecek planları her zaman önemli.

İnsan istemese de eski günleri özlüyor. Çünkü bir masumiyeti vardı o günlerin. Coşkusu, eğlencesi saflığı vardı. Şimdikilere bakınca dijital çağda ne yaptıklarını bilmiyorlar. Suni bir yaşam gibi sanki.

Geleceğe dair küçük planlarım var. Küçük çaplı Organik Tarım yapmak gibi. Azıcık aşım kaygısız başım olsun. Kendi işim olsun. İnsanlarla uğraşmaktansa kendi stresimi çekerim. Doğanın içinde, güneşin doğuşunu ve batışını izlemek gibisi olur mu?