https://youtu.be/4ItOcCfhypU Sevdiğim, yerlerini en özel köşeye koyduğum insanlar tarafından yanılsamaya düştüğümü fark ettiğim zaman kalbime bir ağrı giriyor sanki hiç geçemeyecek gibi! Sanki iyileşemeyecek gibi. Sanki nefesim kesilmiş gibi... Bana zaman gerekiyor böyle anlarda kendime gelebilmek, olanları idrak edebilmek ve güçlenebilmek için...
Peki sizin mekanizma nasıl çalışıyor? Hakkında yanılsamaya düştüğünüz insanları çarçabuk yok sayabiliyor musunuz?
Hakkında yanılsama'ya düştüğünüz insanları çarçabuk yok sayabiliyor musunuz?
Genellikle bende de ağrı girme şeklinde olmuyor ilk belirtiler. Şaşkınlık ve acı ikisini hissediyorum. Sonra haliyle ağlıyorum. En sonunda da "zaten tüm yapmaz dediklerimiz yapmadı mı herşeyi?" diye düşünüp toparlanma sürecine giriyorum. Kişinin yaptığı şeye bağlı benim onu yok sayıp saymayacağım. Küçük bir şaşkınlık veya yanılmam olmuşsa o yanılgıyı yok sayar yoluma bakarım. Ancak güvenim sarsıldı ve bir daha gelmeyecek gibi olduysa, bu kim olursa olsun, çok güzel yok sayma yeteneğim vardır. Sanki hiç hayatımda olmamış gibi yapabilirim.
Ben biraz başta iyi niyetli düşündüğüm için bunu geç farkediyorum. Yani durumun içindeyken güler geçerim, umursamaz gibi davranırım, iyi düşündüğüm için ama sonradan jeton dank ediyor ve neden bu insana musade ettim ve tepkimi koymadım kızgınlığı oluyor ilk başta bende. Ama ondan sonra diyorum ki, o an o tepkiyi koysaydın, gerçek yüzünü göremezdin. Bunda da bir hikmet var diyip yoluma devam ediyorum ve o insanı kalbimi ne kadar kırsa da gecmiste bırakıyorum.
Düşündüğüm gibi çıkmadığı zaman beni yanılgıya düşürdüğü için affetmemi zorlaştırır çünkü insan dediği gibi olmalı bana farklı anlatıp kendi daha farklı davranışlar sergilerse bu benim değil onun kaybı olur çünkü ben zaten olduğum gibiyim ama olduğu gibi olmayan o olur. O zaman bir mantığı kalmıyor kelimelerin. Böyle durumlar da kanayan yaraya merhem sürmeye gerek yok sarıp bırakacaksın ki kabuk bağlasın. Kasidikca kanayan yarayı ben napayım. Önce insan kendini bilmeli ama maalesef ki günümüz de zor
Benim bir alışkanlığım var. Bir insanı sildim dediğim anda herşeyini silebiliyorum. Sildiğim insanla aynı ortamda karşı karşıya gelsek bile yok muamelesi yapıyorum, kafam rahat.
Sevdiğim, yerlerini en özel köşeye koyduğum insanlar tarafından yanılsamaya düştüğümü fark ettiğim zaman kalbime bir ağrı giriyor sanki hiç geçemeyecek gibi! Sanki iyileşemeyecek gibi. Sanki nefesim kesilmiş gibi... Bana zaman gerekiyor böyle anlarda kendime gelebilmek, olanları idrak edebilmek ve güçlenebilmek için...
Evet sildim. hiç gerek yok kaç kere yanılsama oldu kaç kere gördüm uğraşıyordum aslında doğruları kabullenir diye ama yok insanlarda kendini haklı çıkartma çabası var o yüzden salla gitsin diyerek salladım gitti. Şu an etrafımda olan insanlar hakkında hiç bir şey duymuyorum ve hiç bir yanılsamam olmadı çok şükür kişi kendi çevresini iyi belirlemeli gerçekten. Bu yanılsama aynı anda bana da zarar verdiği için silmek şart olmuştu zaten zamanında o yüzden.
Insan kendi degerini kendi belirler yaptiklariyla ona cok deger verdigim icin vazgecilmez filan degiller bunun farkina varmalarini usulen sagliyorum :)
Yanılsamaya düşmüşsem düşünürüm. Bu yanılsama, hissettiklerim gerçek mi diye. Bunun için de sessizleşirim. Sohbet etmeye devam ederim ama yapılan her davranışı sorgulayarak. Ve doğruyu anladığımda bir anda kafamda bitirip geri sayıma başlarım. Yapılan her davranışı sorgularım😄 güven kolay kazanılmıyor, fakat kaybetmesi anlık
Önce mesafe koyuyorum sonra açıkça uyarıyorum fakat uyarılar dikkate alinmamissa hic yokmuş tanimaMisim gibi hayatıma devam edebiliyorum , Herkes kredisi kadar...
Yok sayamayacagim bazi insanlar var bunlar ailem ve yakin arkadaslarim. Ne olursa olsun yok sayamam onlari ama oylesine bir ortamda oturdugum insanlar, komsular, fazla samimi olmadigim arkadaslarimi yok sayarim ilk kazikta.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Sayamıyorum ama saymayı istiyorum egoist yüzsüz insanları hatasını bilmeyen insanları o kadar kolay silmek istiyorum ki şaşkınlık var biraz galiba.
Hani aman yapmaz aman belki morali bozuktur aman dur belki başka bir nedeni vardır diye diye ağzımıza kim sictiysa selpak verdik... Duyguları aldırmadık sadece bu hayat bana hak edene hakkını vermezsem kendi hakkımdan olacağımi öğretti
Ben de bunların farkında olmama rağmen inanıyorum biliyor musun. Çabucak inanıyorum. Bu sefer olmaz diyorum. Bu sefer farklı diyorum. Ya da bana kıyamaz diyorum 😂 Dedim ya tek enayi benim 😂