Benim genelde huzurumu özlerler. Çok anlayışlı insanları bunaltmayan onlara huzur veren bir yapım var. Tabii ki bu herkes için geçerli değil herkese böyle olmuyorum. Ancak birini sevdiğim zaman dost olarak veya sevgili olarak fark etmez ona gerçekten huzur veriyorum onu bu dünyanın gürültüsünden kargaşasından soyutluyorum.. beni özleyen insanlarda genelde verdiğim bu huzuru bu mutluluğu özlüyorlar bu rahatlığı özlüyorlar.
Aslında sessiz sakin bir insanım. Fakat öyle bir havam var ki sessizliğim bile ortamı doldurabiliyor. Her şeyden öte samimi ve içten bir insanım. Bulunduğum ortamın bir önemi yok. İster aile olsun, ister iş olsun, isterse de sanal ortam olsun. Genelde samimi bir yapım var. Eksikliğim hissedilir mi bilmem ama insanlar özler beni mutlaka.
Net bir fikrim yok.. Çünkü yüzüme karşı söylenen şeylerin gerçekten öyle olduğunu düşünmüyorum..
İlgiyi arayabilir belki ya da ona benim kadar kendini adayacak birinin olamayacak olmasını.. Özlesin ve öylece kalakalsın.. İsterse acı çeksin.. Bazı şanslar insanın ayağına sadece bir defa gelir..
Güvenimi, dürüstlüğümü ve iyi niyetimi. Ama beni kaybeden, ne kadar özlese de, bir daha kolay kolay bulamaz, zaten doğru bildiğim şeyleri sırf yaptığım için kaybettiğim biri varsa, kaybedilmeyi hak etmiştir...