Özlüyor musun? Özlediğin neler var? Kimler var?

Özlemek, Göremeyince özlemek değil ama; Göremeyince içi gitmek, Yarım hissetmek gibi. Beklemek, Akşam olmasını beklemek değil ama, Pencerenin önünde yolunu gözlemek, Gelişini düşlemek gibi. Sevmek, Seni seviyorum cümlesinden ibaret değil ama; Seni seviyorum diyerek uyumak, Yine seninle güne başlamak ve her güne gözlerini daha çok severek açarak. Beklemek, beklerken özlemek ve sevmek, Geçip giden günleri, Geçmeyen saniyeleri, Kalbimizi söken kilometreleri, Beraber gülemediklerimizi; Duyamadığım kahkahalarını da sevmek. Dans edemediğimiz melodileri, Her duamın sana olmasını da; Hepsini de sevmek. Kurumuş çiçekleri, Yüzlerce kareyi, Binlerce anıyı, Milyonlarca cümleyi; Hepsini sevmek. Yanımda olsaydın diye başlayan sözlerini, Özlemle iç çekişlerini, Sana kavuşturan yolları, Senden ayıran terminalleri, Son kez el sallamaları, Ben gözden kaybolana kadar orada durmanı, Hepsini ayrı ayrı sevmek. Beklemek, Beklerken özlemek, Sevmek. Beklemeyi, Özlemeyi bile sevmek. Her insanın iyisiyle kötüsüyle özlem duyduğu biri veya anısı vardır. Özlem duygusunu kemiklerime kadar yaşadığım biri var ama artık hiçbir şey mümkün değil. Tek beklentim bir gün ebediyette özlemimi giderme umudu...