Artık hiç kimseye güvenemiyorum ve kimseye yardım etmiyorum?

Ben eşcinsel bir bireyim ve kadınsıyım. Evet belki sapık, yoldan çıkmış olarak görebilirsiniz ama ben hep böyleydim. Sizin beni öyle nitelendirmeniz hiçbir şeyi değiştirmiyor. 19 yaşındayım ve bu zamana kadar insanlar beni daha bu yaşımda hayattan kopardı. Okul hayatım zorbalık görerek ve ayrımcılık görerek geçti. En güvendiğim insanlar beni sırtımdan vurdu. En yakın arkadaşım "kimseye sakın söyleme" dediğim halde gitti başkasına benim gey olduğumu söyledi. Ve ondan da başkalarına yayıldı. Sonra suçlu benmişim gibi üstüne "senin gey olmandan rahatsızdım arkadaşlığımı bitirmek istiyorum" diye mesaj da attı. Öbür dünyada yaptıklarınızın hesabını vereceksiniz şeref yoksunları. Psikolojimi bozup sınavın ortasında panik atak geçirmeme sebebiyet veren hiç kimseye hakkımı helal etmiyorum. Hayallerimi elimden bizzat insanlar ve ailem aldı. Bu yüzden ben de artık kimseye yardımcı olmuyorum. Artık kötü insanı oynuyorum. Bana kötü konuşana bin kat daha kötü konuşuyorum. Ne düşünüyorsunuz? Biraz içimi dökmek istedim.