Uzun bir yazı, derin bir duygu. Demek istediğimi anlayıp, cümlelerin ile bana yardımcı olabilir misin?

Merhaba.
Sosyal medyada bir konu için uğraş veriyorum. Bu konuya uğraş verenlerden birkaç kişi gözüme çok çarpıyor, onlardan ve benim bu durumdan nasıl etkilendiğimden bahsedeceğim.
Bu kişilerden biri tamamen takıntılı; ilgi çekmek için ne yazacağını, neler paylaşacağını bilmiyor. Sürekli alkış bekliyor, iltifat dolu yorumlar istiyor, yorum yapılmazsa daha fazla fotoğraf atıyor. :D Anormal bir tip. Göz rengi mavi, her fotoğrafına o kadar fazla efekt yapıyor ki; fotoğraflarında ya burnu gözükmüyor, ya da gözlerinde pet şişe kapağı var gibi, o kadar fazla cırtlak mavi tonunda renklendiriyor ki, fotoğrafın teması göz oluyor. Beni yanlış anlamayın, ne yaparsa ne paylaşırsa paylaşsın elbette.
Diğer kızlar da aynı şekilde, ilgi çekmeye çalışıyor. Destek verdiğimiz konu çok mühim; destek verirken veya kendi fotoğraflarına yazdıkları cümlelerle bu ilgi çekme çabaları artık iğrendirici seviyeye geldi benim için.
Bu destek verme işini bırakacak durumdayım; tahammül edemiyorum, bırakırsam da yanlış yapmış olacağım.
Ben destek verdiğim konuda ciddiyeti önemserim, laga lüga yapmamaya özen gösteririm. Cümlelerim ile insanlarda yara açmamaya dikkat ederim çünkü kişisel en ufak bir takıntı karşı tarafı etkileyebilir, ki çok şükür zarar verecek bir takıntım yok.

Ayrı bir parantez açayım;
Ben uzun bir süredir insanlara tahammül edemiyorum. Cıvık olmayan, ilgi çekme çabasına girmeyen, kendini karşı cinse muhtaç hissetmeyen, ayakta durabilen, en önemlisi ise üslubunu bilen ve olgun düşünebilen, bu yapıda olan insanlarla iletişim kurabiliyorum, aksi özellikte olanlar ile hele ki aksi özellikleri taşıyan bir hemcinsim ile zerre iletişim kuramıyorum. O kadar anormal ki bu tipler, yoruluyorum. Bu benim psikolojik bir sorunum olabilir, terapi amaçlı cümle kurmanız değil amacım.

Sosyal medya hesaplarımı kapatmayı düşünüyorum artık. Görmek istemiyorum o anormalleri ama dediğim gibi, kapatırsam büyük bir eksiklik olacak. Ne yapayım ben? Nasıl tahammül edeceğim, ne yapacağım? Lütfen bir şeyler söyleyin, kimseye içimi açamıyorum.
Teşekkür ederim, huzurlu günler.