Kendini terbiye yöntemin nedir?

nefsini terbiye etmemiş insan yarar yerine zarar verir," insanoğlu sürekli bir şeyler istemekte ve isteklerinin sınırı asla gelmemekte. genelleme yapmak çok da doğru olmamakla birlikte büyük çoğunlukla insanoğlu hem doyumsuz hem de nankör bir varlıktır. istekleri gerçekleşmediği noktada psikolojik olarak sorunlar yaşamakta ve hiçbir şeyden zevk almayan, doyumsu, mutsuz insan haline gelmektedir. bu noktada hem kendine hem de çevresine de zararı olan hastalıklı biri haline dönüşmektedir
Nefsini terbiye etmemiş insan, hem çevresine hem kendisine zarar verir. Çok yemek yiyen, her şeyi en iyisini elde etmeyi amaçlayan, zengin olmaya çalışan, herkesten güzel ve başarılı olmaya çalışan, üstün olmaya diğerlerini ezmeye çalışan insan nefsini yenemeyen insanın örnekleridir. Nefis insana hep daha, daha, der. Daha çok yemek, daha çok para, daha güzel giysiler, daha çok şöhret, daha çok ev, daha çok araba. Bunları çoğaltabiliriz. Nefsini terbiye etmeyi bilmeyen, yani elindekilerle yetinmeyi bilmeyen insan , aslında devamlı kendisiyle savaşan bunlara ulaşmak için kendini paralayan insan demektir. Bu insan önce kendini paralar, amaçladığı olmadığında. Sonra çevresini yıpratır. Negatiftir, çünkü hep daha fazlasını istemektedir. Daha fazlasını alabilmek için etrafındakilerle çarpışmaktadır. Kavgacıdır, hırçındır. Şükretmeyi bilmez, hep kendisinden yüksekte olanlara bakıp onlara erişme gayesinde olduğundan erişemedikleri için hep başkalarını suçlar. Hep başkaları haksız ve yanlıştır. Onun için çevresindekilere sanki düşmanmış gibi bakar. Onlara karşı güvensizdir. Paralarını çalacaklar, bir düşmanlık edecekler diye devamlı gardını alarak yaşar onun için de hep diken üstündedir. Bu sebeple işte bu insan huzursuz ve mutsuzdur. Aslında çok şeyi olduğu halde daha fazlasını istediği için mutsuzdur. Kendi şeytanını kendi içinde yaşatır. Nefsini yenemeyen insan kendisi ile kavgalı, bencil ve egoist bir insandır ve kendisine faydası yoktur ki, başkalarına olsun. Onun için nefsini yenen şeytanını yener. Nefsine esir olan, bir türlü mutluluğu bulamaz. Hep mutluluğu başka başka şeylerde arar. Aslında mutluluk kendi içindedir, farkında değildir