Hayattan beklentiniz neler?

Evet aslında hepsi birbirine bağlı ben bunu fark ettiğim için en önemlisinin öncelikle güzel bir hayat kurmanın olduğunu düşünüyorum sonrası kolay

Katılıyorum. Ama gördüğüm kadarıyla herkes bunu sadece söylemekle yetiniyor kimse bunun için uğraş vermiyor.

Senin adına çok sevindim ben halen mücadele aşamasındayım umarım bir gün bende başardım diyebilirim

Gerçekten çok güzel dedin aklıma Alman şair Goethe’nin mutluluk tanımı geldi “Hayatınızı uzun, uzun bir mücadele olarak düşünün. Bu uzun mücadelede bir problemi çözersiniz, bir diğeriyle karşılaşırsınız ve yan etkiler çoğu zaman can sıkıcıdır. Ve evet beni kısa dönemde karamsar, uzun dönemde ise iyimser yapan işte budur.”

Evet katılıyorum açıkçası bu hayatın kolay yolu kitaplardan geçiyor bir gün istediğim yerlere gelirsem onlar sayesindedir

Hiç olmazsa güzel ve doğru konuşan insanlar hala var. Narsist olan insanlar hiç bir şekilde kendini geliştiremez, ben çoğu yazarın kendini beğenmediğini fark ettim ve hatta çoğu büyük iş adamları her zaman kendini eksik hissettiğinin farkına vardım hep bir kendimi tamamlama çabası içindeler açıkçası bu çok güzel bir şey gözükse de biraz kötü yanlarını var mesele ben uzun zamandır gönül işlerine bulaşmıyorum sebebi kafamı kurcalayan başka şeyler olması ilk önce kendimi tamamlayacağım sonra onlara sıra gelsin diyorum ama hala tamamlayamadım sanırım uzun bir mücadele olacak

Evet haklısın, zaten bir süre sonra düşüncelerinden dolayı uyum sağlayamıyorsun. Şu an mesela insanlarla konuşmak hiç istemiyorum, istesem de kafa yapım uyuşmuyor. Çünkü insanlardan düşünceler ve kayda değer sohbetler bekliyorum. Ama bulamıyorum ben konuşmaya başlayınca felsefe mi okuyorsun, edebiyat mı okuyorsun diye saçma sapan sorularla karşılıyorum… insanın düşüncelerinin olması ve sorgulaması için illaki felsefe ve edebiyat ile mi uğraşması lazım? İnsanı hayvandan ayırt eden özellik düşünüyor olması eğer o yoksa hayvandan bir farkımız yok anlatamıyorum. Hayatı yaşamaya düşünmemek sanıyorlar.

Sana bir şey söyliyeyim mi bir süredir vicdan azabı çekiyordum, çocukluktan bugüne kadar uzanan çok yakın olduğum dostluklarımı kestim diyebilirim hala selamlaşıyorum ama eskiden her gün beraberdim, şimdi ise aylar içinde sadece bir-iki defa görüştüm ve bu durumdan hem vicdan azabı, hem de ileride bu yaptığım şeyden dolayı onları kaybedip yalnız kalırım diye korkuyordum. Ama fark ettim ki ben mücadele başlamak istediğimden beri onlar ile eğlenemiyorum, onlar ile aynı şeyleri dert etmiyoruz. Eğer onlarla devam edersem kafamdaki düşünceleri gerçek hayata aktaramayacağımı gördüm sanırım başka çarem yok

Sende, çevremdeki çoğu insanla görüşmeyi kestim diyince hiç olmazsa düşünmenin getirdiği bir değişim olarak yorumlayabilirim, içim rahatladı açıkçası.

Evet çok haklısın. Bana sen değiştin diyorlar ama iyilik olsun diye değil, onlarla içmelere gitmeyi kestiğim için ya da her gün boş boş oturmak istemediğim için. Gerçekten düşüncelerime hak veren birini gördüğüm için sevindim. Çünkü normalde “gençsin sen bunlara kafa yorma takılmana bak” gibi söylemlerle karşılaşıyorum.

Aslında bir kaç arkadaşımla çok daha samimi oldum ve hatta onlara yapmak istediğim işlerden bahsettim ve şu an iki arkadaşım aklımdaki e ticaret işi için sermaye koymaya hazır bence çok güzel bir yere geldik o da şu “ Düşünceler değiştikçe çevrendeki insanlarda değişir” bu sohbetten çıkartılaacak en güzel sonuçlardan biri. İşte ben bundan bahsediyorum konuştuklarımızın bir düşünceye bir kanıya varması gerekiyor. Tamam arada geyikte yapılacak olmazsa olmaz ama benim dediğim konuda olmazsa olmaz. İnsanlar bunu anlamadığı ve uygulamadığı içinde onlarla geçinemiyorum

Evet geçende söyledim arkadaşıma bu yaşta bir şey yaptık yaptık sonrası güç çünkü yaş ilerledikçe risk almak zorlaşıyor hele ki aile hayatı kurduysan risk almak çok tehlikeli o açıdan bekarlık güzel

Tanıştığıma gerçekten memnun oldum. Umarım bu düşüncelere sahip insan sayısı çoğalır. Yoksa Türk toplumu zaten çirkin toplum haline geldi ve dahada çirkin bir hale doğru gidiyor.

Umarım…