Asosyallik rahatsızlık mıdır kişilik özelliği midir?

Question

şu an üni hazırlık öğrencisiyim arkadaş grubum var. hatta içlerinden biriyle biraz daha samimiyim, beni memleketine konsere çağırdı ona gideceğim ama içimden gitmek pek gelmiyor sırf kırmayayım diye ve daha ''normal'' olabilmek için evet dedim. gideceğimiz yer sahil kenarı, çok güzel aslında ama hevesim yok. sadece eski bir arkadaşımla vakit geçirmekten hoşlanıyorum diyebilirim onunla da aşırı değil ara sıra. insanlar içinde bulunmaktan gerçekten hoşlanmıyorum yalnızlık bana daha çok keyif veriyor psikoloğa da gittim zamanında ama aynıyım. ben neden böyleyim nasıl düzeltebilirim kendimi. sahte sahte gülmekten, bıkkın görünmekten sıkıldım ister istemez belli ediyorum zorunluluktan insan içinde bulunduğumu. üstelik yaşım küçük duruyor kısa boyluyum sıskayım öz güvensizim vs. kendimi çocuk hissediyorum sanki ciddiye alınmıyormuşum gibi. bana tatlısın diyorlar ama tatlı değil güçlü olmak isterdim psikolojik-fiziksel

ITheLivingDeadI · Accepted Answer

Asosyallik ikiye ayrılıyor bence. Birincisi tercih olan asosyallik. Bu durum bir rahatsızlık değil, kişilik özelliğidir. İnsanlarla çok muhatap olmak istemeyen, yalnızlığı daha çok seven, ne kadar az o kadar iyi diye düşünen birisi sosyalleşmek istemeyebiliyor. Ve etrafında az insan tutarak, kendi kendine yetiyor.
İkincisi öz güven eksikliğinden kaynaklı olan asosyallik. Bu bir psikolojik rahatsızlıktır. Aslında sosyalleşmek isteyen ancak öz güveni düşük, utangaç, çekingen olduğundan dolayı sosyalleşemeyen ya da sosyalleşmekte çok güçlük çekenler bu kategoriye giriyor. Ve bunun bence psikolojik bir destek alınarak çözülmesi gerekir.
Yani bu durumda rahatsızlık olup olmamasına karar verebilmek için kişinin sosyalleşmek isteyip istememesine bakmak gerekir. İstese sosyalleşebilecek ancak kendisi tercih etmediği için asosyal olan kişilerin tamamen kişilik yapısıdır bu.

Askiyasamak · Accepted Answer

Merhaba, asosyallik bence şöyle olursa bence bir rahatsızlık olur. Tabii psikologlar benden daha iyi bilir ama benim görüşüme göre eğer siz hiç kimseyle hiçbir şekilde muhatap olmak istemiyorsanız yani bu iyi anlaştığınız kişiler olsa bile onlarla dahi takılmak istemiyorsanız evet bu ciddi problem ve bir rahatsızlıktır. Ancak eğer size hitap eden kimse yoksa ve düşüncelerinizi dinleyen, hak veren ve duygusal anlamda da sizi anlayabilen insanlar yoksa o zaman yalnız kalma kararı almanız doğru bir karar olur ve bu bir rahatsızlık değildir. İkisi arasında böyle ince bir çizgi var bence. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...

вуηαяcσѕ · Accepted Answer

Selamlar, Asosyallik genelde bir ruh hastalığı gibi algılanıyor toplumda ama bana göre hiçte öyle değil. Yani kişinin kendi tercihidir. Sosyalleşmek istememek neden bir hastalık olsun ki. Yani illa ki her insan sürekli bir topluluğun içine girecek diye bir kural yok. Ben bu konuya katılmıyorum. Sadece bu işi fazla abartıp artık hiç insan içine çıkmaz olursan eğer işte o zaman kendinde sıkıntılar yaşayabilirsin. Bana göre bu ince ayarı kaçırmamak gerekiyor. Dikkatli olmakta fayda var.

Şiirselbiri · Accepted Answer

Merhaba
Aslında yazdıklarınızı okurken, bunun kesinlikle sizin tercihiniz olduğunu düşündüm bi noktaya kadar.
Çünkü bazılarımız için yalnız kalmak, kendinle başbaşa olmak da bi tercihtir ve bu da bi sorun görmedim.
Ancak, bazı sebeplerden ötürü anladığım kadarıyla özgüven problemi yaşıyorsunuz ve bu aslında sizi kendi dünyanıza itmiş.
Belki insanların bilmeden söyledikleri sizi incitmiş, biraz da bunun ağrısını çektiğiniz için fazlasıyla korumaya almışsınız kendinizi.
Hepimiz görüntü olarak mükemmel olmayabiliriz sizi anlıyorum. Ancak değişmek de elinizde ve ben bunu istediğinize eminim.
Olduğunuz gibi olun, böyle mutlu ve güçlü olun ya da olmaz mı?

54srp · Answer

Bu söyledikleriniz aslında sizin kendi hakkınızda o şekilde düşündüğünüz için öyleymiş gibi geliyor.
Biraz özgüvensizsiniz.
Sen kendini güçlü görmedikten sonra güçlü olamazsın.
Ssn kendini ciddiye almazsan kimse seni ciddiye almaz.
İş kendini sevmekle başlıyor.
Her şeyin başı kendini sevmekten geçiyor.
Evet asosyallik bana göre bir tercih meselesidir.
Çünkü bulunduğun ortamlarda mutlu değilsen, yalnız kalmak sana daha çok mutluluk verir.
Sen istemedikten sonra istediğin kadar psikoloğa git fayda etmez.
İlk önce ne olursa olsun kendin istemelisin.
Yoksa başka türlü bu sorunları aşaşamazsın.

terazininbiri · Answer

Sosyal olmayı tercih etmeyen ya da yaşam şartları buna el vermeyen kişilere karşı bir dışlama olarak görülüyor asosyallik ama bunu neden rahatsızlık olarak görüyorlar anlamıyorum. Ben de zaman zaman etrafımdan bıkıp içe dönebiliyor ve çevremden uzaklaşabiliyorum. Bunu bir sorun ya da hastalık olarak ta görmüyorum açıkçası. Kiminin arkadaş çevresi olmayabilir, kiminin kendi kişiliği mizacı böyledir ve tercih ediyor olabilir. Kimin ne şekilde olduğu kimseyi ilgilendirmez ki… asıl sorun kişinin kendisinde özgüven eksikliği duyarak içinde bulunduğu durumu etrafına nasıl lanse ediyor olmasıyla alakalı. Benim tercihim böyle demek başka özgüvensiz bir şekilde herkesten kendini soyutlaması bambaşka mesela.

TeksasKaplanı · Answer

Bu durumun özgüven eksikliğinden kaynaklandığını düşünüyorum. Özgüveniniz düşük olduğunda insanların arasında pek yer almak istemezsiniz yalnız kalmak size daha cazip gelir kalabalıklar kötüymüş gibi gelir. Sizin bence özgüveninizi artıracak işlerle meşgul olmanız lazım, kendi başınıza bir şeyler yapmayı deneyin biraz risk alın risk aldıkça güven duygusu yavaş yavaş yerine gelmeye başlayacaktır. Ayrıca sevgiliniz veya yakın arkadaşınız varsa irtibatı güçlendirin gırgır muhabbet yapmak kafanızı dağıtmanızı sağlar.

Kfmfmfm · Answer

İnsanları asosyal sosyal diye ayırmak yanlış kimisi yalnızlığı kimisi gerçekten kalabalıkta mutludur. Sen yalnızken daha mutlusun senin Öz'ün kendi benligin bu. Bende yalnızken daha mutluyum mesela nasıl mutluysam öyle yaşıyorum hayatı. bence sende öyle yapmalısın iki günlük dünyada mutlu olmayacaksan hayat zindan olur. İnsanlarin ne dediğini de elimden geldiğince tskmamaya çalışıyorum bu beni daha da mutlu ediyo çünkü insanlar bilip bilmeden yargılar herkesi doğruluk payı yok soylediklerinin

lanalama · Answer

öncelikle kendini olduğun gibi sevmeyi öğren bence. Asosyallik sorununa gelirsekte ben böyleyim ben düzelmem gibi düşünmeyip yenmeye bak ilerde pişman olabilirsin niye gezmedim arkadaşlarımla vakit geçirmedim. Ben de üniversiteye gidiyorum şimdi tam gezip eğlenmemiz gereken vakitler. sonra iş hayatı falan derken sosyal vaktimiz zaten az olucak. arkadaşların anlayışlı kişilerse biraz bahsedebilirsin bu durumundan o zaman bıkkın bıkkın oturduğunda seni yanlış anlamamışta olurlar

Gizli Üye · Answer

Özgüven eksikliğinden kaynaklanıyor. Kendimden biliyorum. İnsanların yanında ezik hissediyorum. Bu histen kaçmak için de yalnızlığa sığınıyorum. Kırılması çok kolay ama kazanması çok zor. Kaç yıldır bir türlü çözemedim bu durumu.

Gizli Üye · Answer

Bende senin gibiyim misafir gelince hoş geldiniz demiyorum bile bence arkadaşının şehrine gitme salla gitsin psikologa gitmek de saçma zaten senin sorunun yok asıl sorunlu olanlar herkesle samimi olanlar

приветсукаa · Answer

Sonu rahatsizlik boyutuna ulasabilecek bi karakter ozelligidir

Gizli Üye · Answer

Asosyal olmak kişinin kendi tercihi biraz da. Bu kabuğundan çıkıp sosyal olabilmek o kadar da zor değil.

Gizli Üye · Answer

Anormal değilsin. Yalnızlıkda bşr tercihtir. Sevgilin oldumu hiç

Gizli Üye · Answer

Bu bence kişinin tercihidir.

ozioff · Answer

Git. Gitmeyince daha iyi olmayacaksın

Gizli Üye · Answer

Tercih olabilir.

Asosyallik rahatsızlık mıdır kişilik özelliği midir?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Asosyallik rahatsızlık mıdır kişilik özelliği midir?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!