Ben böyle bir duruma çok tahammül edemiyorum. Yani nasıl desem bilmiyorum ama bu benim lanetim gibi bir şey. Bakamıyorum, duramıyorum ve görmezden gelemiyorum. Mutlaka bir tavır koyuyorum. Mutlaka bir tepki gösteriyorum. Kesinlikle eyvallah deyip yoluma devam edemiyorum. Bunun yüzünden zaten pek huzurlu kalamıyorum zaten. Fakat bildiğimden ve doğru bulduğum şeylerden asla taviz vermiyorum. Beni seven böyle sevecek ya da hiç sevmeyecek. Çıkarım için karakterimden ödün veremem kesinlikle, kendime yakıştıramam bu durumu.
İş ortamında herkes tek başına çalıştığı için sorun olmuyor. Ama Allaha şükür tüm iş arkadaşlarım on numara insanlar. Zaten sevilmeyen tipleri şirket barındırmıyor.
kalmadım! Yüzüne tükürülecek insanın yüzüne hep tükürdüm. İyiki de böyleyim. Kimi sevmediysem, bir bokluğunu gördüysem suratını tükürmekten beter ettim. İyi ki de ettim :)