Çevremdeki insanlar çoğu zaman açık sözlülüğün ölçüsünü kaçırıyorlar. Sırf kendilerini açık sözlü biriymiş gibi göstermeye çalıştıkları için, gereksiz söylemlerde bulunabiliyorlar ve karşı tarafın kalbini kırdıklarının farkında olmuyorlar. Sırf konuşmak için konuşuyorlar ve söylenmemesi gereken her şeyi pat diye söylüyorlar. Açık sözlülüğünde bir sınırı vardır ama maalesef bu tip insanlar bunu anlamıyorlar ve açık sözlü olmak yerine kendilerini rezil ettiklerinin farkında olmuyorlar. Birisine karşı açık sözlü olacaksan bile, o kişinin kırılıp kırılmamasını da göz önünde tutacaksın. Laflarını ona göre seçeceksin.
Bizim toplumumuz ahlak bekçiliği yapmaya bayılır. Kendileri her haltı yer ama biz yapınca koymadıkları etiket kalmaz. E bunu yaparken de yüzümüze karşı yapmazlar. Yan yana can ciğer olduğunuzu sanarken, arkanızdan da demediklerini bırakmazlar. Tabii safsata yapmaya gerek yok. Herkes böyle demiyorum. Ama toplumun çoğunluğu için geçerli bir durum bu.
Hadsizliğin ölçüsünü kaçırıyorlar. İnsanların hayatına burun sokmakta, söz sahibi olmakta üstlerine yok. Herkes kendi hayatına baksa, kimsenin hayatı hakkında olumlu/olumsuz yorum yapmasalar ne güzel olur her şey...