Ağzınızdan bal mı damlar, zehir mi?

İnsanlara göre değişiyor bu. Yeri gelir bal damlar, yeri gelir zehir. Beni sinir eden olur ise, etrafa zehir saçarım. Tam tersi olduğu zaman ise bambaşka asabi görebilirler. Burada bile sen nasıl asabisin? Diye soran olmuştu, o derece. Bunu diyenler birer birer asabi olduğumu da gördüler. Yani beni kimse sinir etmesin ve damarıma basmasın. Aksi taktirde bambaşka bir şeyler görürler. Konu basit ya sevmediğim şeyleri ve hareketleri yapmayacaklar, milletin beyni almıyor işte bunu. Sonra vay efendim asabi bana kızdı, küfür ediyor oluyor. Bir de azıcık dürüst olunsa, ne güzel olacak ya. Kendimi övdüm mü, gömdüm mü belli olmamış.

Üslubum herkese karşı aynıdır asla kaba küfürlü konuşmam.

Eğer bir insanı sevmiyorsam bir yanlışını gördüysem veya hoşlanmadı isem ama özellikle bir yanlışını gördüysem gerçekten ağzımdan zehir damlar. Hatta konuşmama bile gerek yok bakışımla o insanı yer bitiririm zehirlerim.

Ancak sevdiğin bir insansa gerçekten bal gibi bir şey oluyorum. Çoğu zaman ben bile kendime hayret ediyorum ben bu kadar tatlı sevimli tatlı dilli güzel konuşan bir insanmıymışım diye. Yani bu durum tamamen o kişiyi sevip sevmeme bağlı.

Değişiyor bu bazen böyle etrafa resmen var ya pozitif enerji seçiyorum diyebilirim yani mütevazi olamayacağım mutlu olursam tabii ki bazen de o kadar böyle içim kapkara oluyor ki insanlar bana yaklaşmıyor çünkü enerjim artık dışarı doğru çıkıyor içimdeki kara enerji