Gecenin huzurunu sever misiniz?

Gecenin huzurunu tabii ki severim. Hem görüntü olarak hem de ruhsal olarak insana iyi gelen çok az şey vardır.

Gece olunca insan kendini dinler, kendi içine döner. Birçok başlangıç, affediliş, vazgeçiş, gece yapılmıştır sanıyorum. Biz çok karar gece verilmiştir. Çünkü dediğim gibi gece insanın kendisine dönmesi demektir. Günün tüm kargaşasından, malabalığından kurtulup, sıyrılıp kendini bulmak demektir gece. Dinleyebilene, dinlediğini anlayabilene çok şey anlatır aslında sessiz sessiz fısıldayarak.

70 kelime olması için şunları da yazayım 😄

Evet kesinlikle gecenin huzuru bir başka güzel. Çünkü gece sessizliğin ve karanlığın verdiği bir rahatlık, güven ve sakinlik var. İnsan kendisiyle baş başa kalınca hem daha huzurlu, hem daha sakin oluyor. Gün içinde zihnini ve bedenini yoran her şeyden uzak bir şekilde, o an her ne yapıyorsa daha iyi konsantre oluyor. Bir müziği dinlerken bile daha çok tat alıyorum gece. Çünkü arkadan başka bir ses veya hareket yok. Ben her zaman geceyi sevmişimdir. Bu yüzden yarasa gibiyim.