En son ne zaman 'belki de' dediniz?

Sıkça diyorum bunu. Ruh hali değişken olan bir insanım. "Belki de şöyle olsaydı böyle olmazdı" ya da" böyle olmasaydı şöyle olurdu" gibi şeyler tüm gün kafamın içinde döner. Kendi iç sesim de kendim gibi konuşmayı oldukça sever. Durmaz sürekli kafamı ütüler durur. İhtimaller dahilinde düşünmem benim için artık sıradan , olası ve normal oldu diyebilirim. Kendi huyumu ben biliyor ve kabulleniyorum ama karşımdaki insanın bana ve huylarıma alışması zaman alıyor. Olan onlara oluyor 😅

"belki öyle olmasaydı, şöyle olurdu, belki ben yanlış anlamışımdır, belki niyeti o değildir" gibi söylemleri bırakalı çok fazla zaman oldu. İnsanın kendini kandırmasından ve acı vermesinden başka bir şey değil bu. Olaylar ve durumları olduğu gibi net algılıyorum artık, ne gördüysem, ne duyduysam o'dur benim için. Altında milyon tane anlam aramam, ki bu da ciddi anlamda yoran bir şey. Bu yüzden net insanlarla daha iyi ilerleyebiliyorum sanırım, ne istediğini, nasıl davrandığını bilmeyen ve kendinden haberi olmayan insanlarla işim olmaz...