Herkesin niyeti iyiyse, bize bu kadar kötülüğü kim yaptı?

Herkes kendini sütten çıkmış ak kaşık sanır ya da sanmasa bile kendisini öyle tanıtır. Kendisine kötü bir yakıştırmayı kabullenmez. O yüzden herkes kendisini bir kediymiş gibi, diğer insanları ise vahşi bir aslanmış gibi ifade eder. Yani herkesin niyeti iyi değil, sadece insanlar kendisine toz konduramıyor. Her şeyin en doğrusunu kendiler yapıyormuş gibi davranıyorlar. Başkaları yapınca öfkelendikleri şeyleri kendileri yapınca bir sıkıntı yokmuş gibi bir tavır takınıyorlar. Yaptıklarının kötü bir davranış olduğunu kabullenmiyorlar. Bu, ben dahil herkes için geçerli. İnsanların doğası böyle. Kimse kendinin kötü özelliklerini görmez ya da görmek istemez. Siz hiç bir tartışmada kendisinin haksız olduğunu söyleyen birini gördünüz mü?

Her şeyi biz lendi elimizle kendimize yapıyoruz. Ormanları biz kendi elimizle yakıyoruz, hayvanları biz insanlar eziyet ediyoruz, savaşları biz insanlar çıkarıyoruz, hastalıkları ve salgınaları biz çıkartıyoruz, kadınları düvüyor ve öldürüyoruz. Bunların hepsini insanoğlu yapıyor.
Ve şu sözü hatırlıyoruz "İnsan insanın kurdudur." deyüp bir hafta so ra yine unutuyoruz. Yine aynı şeyler hep devam ediyor.

Herkesin iyi niyeti de, sevgisi de kendine olduğu için tüm bunlar başımıza geliyor :) En basit tabirle çıkar çatışmaları yaşıyoruz.
Severken de, söverken de çıkarlarımız uyuşmuyor