Ölümü görüp sıtmaya razı olmak gibi.. Kötü bir durumu sürekli yaşıyorsak ve kurtulamıyorsak, bir zaman sonra onunla yaşamaya alışıyoruz.. Üzüntü gibi, yalnızlık gibi, hayal kırıklığı gibi..
Kötü durumda olmak daha zor. Ne yapacağını bilememek, çözüm yolu bulamamak, karmaşanın içinde kaybolmak fazlasıyla yorucu. Öyle zamanlarda düşünme olgusu kendini geri çekiyor ve kalakalıyorsun. Alışma evresine inanmıyorum ben ama. Durumu çözemesen bile bir süre sonra onu içinde sindirip üstesinden geliyorsun, atlatıyorsun yani. Bir nevi çözüme kavuşuyor.
Aynı boşvermişlik bende de var. Tabi insandan insana değişir. Değer verdiğim bir durum varsa sonuna kadar o kötü durumu çekmesini ve iyi hale getirmesini bilirim. Var olan kötü durum aşılmaya değerse her türlü razı olurum. Ama değer verilecek kadar önemli değilse umrumda olmaz. Olsa da olmaz, olmasa da.
Kişilik & Karakter konusunda 14,6b cevap paylaştı.
Alışmak zor kötü durumda olduğunu tamamen kabullenmek ve iyi olma umudunu tümüyle yitirmek insana çok daha kötü geliyor. Herkes kötü duruma düşüyor ama bunu kabul edebilmek çok daha farklı ve zor bir durumdur bana göre.
Kötüye alışmak, kötü durumda olmaktan daha kötüdür. Kötü durumda bir çözüm üretirsin çıkış yolu ararsın umut hep vardır. Alışmak ise, sürekliliktir oradan çıkamamaktır umutsuzluktur..
Kötüye alışmak zor. Kötü durum anlık belki gelip geçecek, kötüye alışmak gerekiyorsa bu geçmeyecek demek oluyor zatenn. Kötüye de alışıyor insan zamanla. Yaşayamam diyorsun yaşıyorsun hala, dayanamam diyorsun öyle bir dayanıyorsun ki.. Uyuşuyor insan o acıyla yaşamaya mecbur olgunu anlayınca acı da hissetmiyorsun. Yıpranıyorsun ne kadar alışsan da bu duruma, unutulmuyor kolay kolay yaşanan acılar
Kötü durumda olmak daha zor. İnsanlar yanlış anlayıp canını sıkabiliyor. Kötüye alışmışsan zaten yapacak bir şey yok yaşayacağın acıyı bilirsin. Ruhunda bir süre sora bu acıya bağışıklık kazanmış olur zaten. #tutku
Kötüye alışmak zor bence, hatta direkt bir şeye alışmak zor. Hiçbir şeye alışmamak gerek hayatta bence, çünkü günün sonunda yatağa uzandığında tek başınasın ve zihnindeki düşüncelerinle.