Yolun başlangıcında ve sonunda ne olduğundan daha önemli olan gittiğin yoldur aslında. Hangi yol ya da yollarda yolculuk yaptığındır yaşamına değer katan. Peki senin yolun, gerçekten yürümek istediğin yol mu?
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Bazen istemesen de yürümek zorunda kalıyorsun. Bu yüzdendir yoldan çıkmalar. Hayat sana yaa dikenli zor olan yolu çıkarıyor karşına sonu güzel oluyor. Ya da kolay kolay koşarak gidiyorsun ama düşüşün çok daha kolay oluyor. İşte bu yüzden neyin doğru neyin yanlış olduğunu düşünmeden atılıyoruz o yola. Bazen o kadar hızlı çıkıyoruz ki ayağımıza bir şey giymeyi akıl bile edemiyoruz. Bu yüzden o yolun yarısında canımız daha çabuk yanıyor, bu yüzden daha çok yoruluyoruz. Bu yüzden ben sadece yolun sonunu bekliyorum belkide gerçekten istediğim şey yolun sonundadır...
Yürüdüğüm yol en başında benim tercihim değildi.. Hayat bazı yükleri erken veriyor insanın sırtına.. Sanırım en yakınlarımdan birini kaybetmenin verdiği eksikliğin etkisiyle olmak istediğim kişiden ziyade olmak zorunda olduğum kişiye dönüştüm.. Sonrasında adaptasyon sürecinden sonra istediğim yol haline geldi.. Çalışmak, mesuliyet almak, hayatı deli dolu yaşamak, başa gelen her olumsuz durumda gülecek bir şey bulmak.. İşte bunları kattı bana o yol.. Keyifli akşamlar kahveci..
🤣🤣 ah tatlım ne kadar da masum hayallerin var ben yanarsam sizi de beraberimde yakarım🤣🤣 yalnız yakarım yazarken nasıl dikkat ediyorum bilemezsin ahshshs
Ben hayatımda hiçbir şeye karşı bu kadar dikkat ettiğimi hatırlamam, sizinle konuşurken on kere falan bakıyorum ne yazdığıma.😂😂 O zaman ihale yine ablama kaldı, bekleyelim, eminim çok beklemeyiz.😂😂
Hayır, yürüdüğüm yol istediğim yol değil. Bu tamamen kaderin ya da hayatın bana kendi dayattığı ve zorladığı bir yol. Benim tercihim daha huzurlu, ışıklı ve güneşli bir yoldan yana olabilirdi. Fakat böyle olmadı maalesef. Sürekli yağmurlu ve çamurlu bir yola mahkum oldum. Bata çıka bir şekilde hayatıma devam ediyorum. Kimseden bir medet ummadan. Gücümün yettiği kadarıyla. Her şey için geç değil aslında. Benim hala bir umudum var. Güneş doğuyorsa bir sebebe dayalıdır diyorum.
Yürüdüğüm yolu yürüyebileceğim başka alternatif bir yol olmadığı için yürüyorum. Bu yolun sonu hayatta sahip olmayı dilediğim hiçbir şeye çıkmıyor. Adeta çıkmaz sokağa doğru ilerliyorum. Ve sokağın sonuna ulaştığımda aynı yolu tekrardan geri yürümek durumunda kalacağım. Bunu bile bile bu yolda yürümeye devam ediyorum. Gerçekleşmeyecek bir mucizenin gerçekleşmesini bekliyorum. Yolun sonunda bir çıkış yol bulurum umudu var içimde...
Ne istediğimi ben biliyomuyumki istiyourum dediğim şeyi gerçekten isdeseydim o yolda sendelesemde inançla devam ederdim bunu kendimde göremiyorum bence yolun sonudur yolu manalı yapan yürümeye değer yapan sonu değersiz olan yolun ne değeri olsun