Genelde sustuğum için kaybettiklerim oldukça fazla. Pek konuşkan bir insan değilim zaten. Susmalarım dile insanları fazlasıyla yoran biriyim de diyebilirim.. Sessizliği kendime dost edindim. Tepkisiz bir insanım. Olaylara, insanlara ve bana yapılanlara karşı tepkisiz kalıyorum. Bu sessizliğim ve suskunluğum ise insanları ve karşımda her kim varsa daha çok yoruyor ve yıpratıyor. Gel gör ki benimde karakterim bu şekilde. Yapacak bir şeyim yok yani. Eğer çok konuşsaydım belki yanımda daha çok insan olabilirdi.
Kişilik & Karakter konusunda 11,9b cevap paylaştı.
Konuşupta kazandığımın olmadığı bir çok konu oldu. Konuşuyorsun, anlatıyorsun söylediğin bütün sözler havada kalıyor. Sen istiyorsun bir şeyler düzelsin, yola girsin diye ama karşı tarafın bu durum çokta umurunda olmuyor. Ne kadar çaba göstersen de değişen bir şey olmuyor. Yoruluyorsun konuşmak, çabalamaktan, bir şeyleri düzeltmeye çalışmaktan.. Artık susmanın, kendi kabuğuna çekilmenin vaktinin geldiğini anlıyorsun. Susuyorsun ve kazanmaya başlıyorsun. Sustuğum an kendini kazanmaya başlıyorsun. İnsan kendini kazanmaya başladığında diğer kazanamadıklarının çokta önemi kalmıyor.
Kişilik & Karakter konusunda 21,7b cevap paylaştı.
Susunca insan neden kaybeder hala anlamış değilim. Bundan sonra anlamaya da çalışmayacağım. Gerçekten kendi hayatıma odaklanacağım, benimle gelen gelir gelmeyen kendi bilir. Biz kırmayalım üzmeyelim diye susuyoruz ve kaybediyoruz. Konuşacaksın arkadaş, kıra kıra küfür ede ede konuşacaksın o zaman değerli oluyorsun. Tatlı dil eskiden yılanı bile deliğinden çıkarırmış, şimdi öyle bir şey yok. Bu soru nasıl denk geldi böyle gülüm :D hahaha alakasız şeylerde yazmış olabilirim sen bunu böyle kabul et
Sustuğum zaman zaten ben vazgeçmişim demektir. Yani susmuş olmam vazgeçmişim oluyor, kaybetmis olduğum bir durum olmuyor. Konuştuğum için kazandıklarını sayısı daha fazla oluyor bu durumda, fakat bu bazen ters tepebiliuor. Ama bu benim elimde olan bir durum değil, konuşmayı seviyorum.
Genelde susarım saklarım konuşmayı anlatmayı sevmem. Bu bir kayıp mı? Değil benim için anlamak isteyen insan her türlü anlar. Bazen insan susarak konuştuğu zamanlardan daha çok şey anlatır hatta daha etkili... Konuşarak anlattığım çok nadirdir. Canıma yetmesi gerek anlatmam için. Ama anlatmadan önce herşeyin hesabını yaparım. Anlattığımda olacak olanları göze alırım. Kaybetmeyi göze alırım. Bu evre zaten benim için nokta koymak istememin evresidir. Virgül olursa da sürpriz olsun diye kazırım beynime. Hangisi kaybettiriyor dersen? Anlatmak kaybettiriyor. Hemde acıtarak...
Sustuğum için kaybettiğim hiçbir şey olduğunu düşünmüyorum çünkü o an konuşsamda karşımda ki kişi zerre bir şey anlamayacağı için susmuşumdur zaten. Genel susmalarımın tek sebebi bu benim. Konuştuğum içinde kazandığım bir şey yok, zaten nadiren olan bir eylem olunca benim için ve onda da gayet düşünerek konuştuğum için kolay kolay başıma iş açmam ama bir sonuçta görmem. Kalır öyle çoğu zaman. Kazanmayayımda yeter ki kaybetmeyeyim, tamamen bu kafada ilerliyorum artık. Pardon duruyorum.😒😬
Bu hayatta yalnızca söylediklerin ve söylemek istediklerin farklıysa kaybedersin.. Bir insanin suskunluğu bazen kabul etmek değil artık yorulmuş olmasından kaynaklana bilir ya da artık konuşmanın bir faydasını görmediğinden rahmetli bir oyuncunun da söylediği gibi o kadar konuştum bir faydasini görmedim sustum bende..
Ve bazen de konuşmak tüm sorunları çözmeye bilir sen konuşarak tüm elinden geleni yaparsın ama karşı taraf artık seni duymuyordur ee o zaman kime neyi anlatacaksın?
En güzeli yalın konuşmak bu dünyada ne bir eksik ne Bir fazla sonrası sessizlik olmalı
Şimdi şöyle bir geçmişe dönüp baktığımda, içimde biriktirdiğim yığınla suskunluğu ve onların sebeplerini gözden geçirdim. Belki, susmak yerine konuşmayı seçseydim her şey şu an olduğundan çok daha farklı yaşanabilirdi. Elbette kazandığım kadar kaybettiklerim de var. Fakat gerçekte hangisinin fazla olduğunu hiçbir zaman bilemem. Kimse bilemez aslında.
Sustuğun için bazı şeyleri kaybettim , bu hayatta konuşan olacaksın susan olmayacaksın baktım ki konuşan her şeyi kazanıyorken susan kayedendir, konuşan kimsenin duygularını önemsemezken susan karsindaki kişinin duygularını önemsediği için kaybediyor bazen , tabi ki bu susuanin hatası değil bu hayattaki insanların hatası kıran insanları fazla önemsiyorlar çünkü...
Derler ya hani doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar diye. Aynısını yaşadım ya, açık ve netliğim yüzümden gidenler çok oldu. Susmam ben, sus sus nereye kadar ya? Kendime bu konuda hakim de olamıyorum zaten. Cehenneme kadar da yolları var, kim gitti ise yolu açık ola.😀
Sustuğum İÇİN beğendiğim kızlarla tanışamadım. Hemcinslerim arasında çok konuştuğum için eskiden umursanmazdım lafımın kelamımın hükmü yoktu şimdi çok şükür dengeyi sağladım ve lafımda sözünde herkese geçer hükmünde vardır vesselam.
Fazla konuşmak değilde dobra olduğum için kaybettiklerim oldu. Ama üzülmedim insanlar eleştiriye açık olmalı benimle iletişim kurması arkadaşım olması için.
Boş konuşup çok konuşacağıma Az konuşup öz konuşmayı tercih ederim. Yalanlarla kazanacağıma doğruyla kaybetmeyi seçiyorum ve bu yoldan şaşmak istemiyorum