Olayları kabullenmek konusunda başarılı mısın yoksa direnir misin?

Önce olayın şokuyla diretip, inat ettiğim zamanlar çok olmuştur..
Gerek gurur yaptığımdan gerekse kaybetmeyi sevmediğimden..
Şartlar sonuna kadar zorlanır. En küçük bir umut ışığı dahi varsa pes etmek yok..

Ama baktım ki olacak gibi değil, elimden geleni yaptım, içim rahat.. O zaman artık vazgeçip, zaman kaybetmenin anlamının olmadığını anlayıp önüme bakma vaktidir.. Fırsatları kaçırma konusunda en büyük etken de bu takılı kalmak aslında.. Her şeyi denedik, olmadı, kapa defteri, yenisine bak.. Fikrim budur..

Tanrılar okulu adlı kitapta okuduğum günden beri mottolarim arasında yer almış olan bir söz var "Mae maxima culpa" anlami sorumlusu sensin demek yani yapmış olduğun ve yapacak olduğun başına gelebilecek gelmiş olan her şeyin sorumlusu sensin gün içinde onlarca eylem gerçekleştiriyoruz ve bunlar iyi ya da kötü olarak sonuçlanıyor. Burada önemli olan kabul edebilmek insan kabul edebildikçe büyüyor ve kendini geliştiriyor sonuç ne olursa olsun. Ben anlamsız direnişler sergilemekten kaçınırım bu zaman kaybı olarak geliyor bana sonuçu değiştirmek istersem bunun için daha sonra yeniden mücadele ederim ama o an değil