Ben kendimi bu konuda net ifade edemediğimi düşünüyorum. Yazarak beceremiyorum, kelimelere dökemiyorum. Konuşarak hiç olmuyor. Daha çok içimde yaşayıp hissetirmeye çalışıyorum. Bunu hissettirmem de oldukça zor. Eğer beni gerçekten çok iyi tanıyan biriyse anlar ama değilse anlamaz. Önceden bıcır bıcır sevgi yumağıydım artık öyle olamıyorum nedense. Karşı taraf dürüst olarak ne hissettiğini dile getirirse ondan Cesaret alıp dile getirebilirim * direkt ben hisslerimi söyleyemem diğer türlü. Belli de edemem, içimde yaşarım 😄
Yazmayı seviyorum yazarken elimden çıkan kelimeleri yeri geliyor ben bile engelleyemiyorum kendimi ifade ederken. Fakat konuşmak ile kıyaslarsak bence çok yavan kalıyor yazmak. Yan yana olmak mümkün değilse eğer telefonda konuşarak anlatmak isterim hissettiklarimi. Konuşarak derdimi anlatmak benim için en kolay ve en etkili yoldur. Sesimin tınısı bile silahım olur.
Sanırım her şekilde. Ben kendimi iyi ifade edebildiğini düşünen, hislerimi aktarabilen biriyim. Bunu sözlerimle de yaklaşımlarımla da yapabilirim. Cümlelerimi üzerine düşünerek kurarım, olumlu veya olumsuz bir yanlış anlaşılmaya sebep olmak istemem. Yaklaşımlarım ise içtendir. Hissettiğim ne ise abartı içermeden davranışıma mutlaka yansır.
Merhaba Kendimi yazarak da konuşarak da kolay ifade edebilirim. Bazı zamanlar yazmak iş görüyor ama ben konuşmanın daha etkili bir silah olduğunu düşünüyorum
En kolay yolu yazarak ifade etmektir. Daha sonra da davranışlarınla belli etmek. Konuşarak iyi ifade edemiyorum. Yüz yüze olmanın beraberinde getirdiği stres oluşuyor biraz. Konuşmamı güçleştiriyor.
Ne yazarak hissettiklerimi ifade ettim ne de konuşarak. Hep akışına bıraktım. Canı gelmek istediğinde geldi, gitmek istediginde de gitti ve her seferinde kapim acikti. Şimdi gelse git demem mesela.. Kendimi, bedenimi boyle degersizlestirdim iste. İyi bir kadınım ama hep yuzeysel bakıldım
Önceleri yazarak ifade etmek daha kolay geliyordu ama şimdi konuşarak daha iyi ifade ettiğimi düşünüyorum. Yine de bazen hissettiklerimi anlatabilmem çok zor oluyor