Sizce bunun çıkar yolu nedir? Kafayı yicem artık psikolojim bozuldu, cidden katlanmak zorunda mıyım?

Üvey abimden nefret ediyorum. Dışardaki hiç tanımadığım insanların bile bana daha çok faydası olmuştur ve abilik yapmıştır. Gram faydası olmadığı gibi 40 yaşına geldi hala bizimle yaşıyor. Kendi evine çıkacak parası birikimi vs olmadığı için ve evlenmediği için başımıza çöreklendi ve bu süreçte sürekli beni sokuyor yılan gibi babam kaç kez uyardı bu yüzden tartıştılar hala fırsatını bulunca benimle uğraşıyor kıskançlığından bir de bana şu an çalışmadığım babamın parasını yediğim için laf söyleme hakkını görüyor kendinde sanki onun parasıyla yaşıyorum gibi. Gidip evcil hayvana hareket çekip gülüyor canım canım çocuksu hareketleri var beyninden sorunu var orası kesin. Zaten annem evlendirmeye çalışsa da kimse ona yanaşmıyor tipi iyi olsa da hal hareketini gören uzaklaşıyor 1 aya max. Sizce ondan kurtulmamın yolu nedir? Ben evi ayıramıyorum babam ve annemle yaşıyorum o da bu evde yaşıyor yani aslında onun gitmesi gerek değil mi? Bir de bana evlense de gitse bilmem ne diyor ben 25 yaşındayım kendisi 40 oldu. Yemin ederim şu an biri olsa ben evlenip gidicem sırf kurtulmak için ama evlenmek için evlenmek istemiyorum üni okudum ve kariyer hedefim var o kendisi okumadı çalışmak zorunda o yüzden kıskanıyor biraz da. Siz olsanız ne yaparsınız?