Özguvensizim ne yapmali?

22 yasindayim. Tek basima bir yere gidemiyorum. Oyle mont, kiyafet almaya bile gidemem. Hem ozguvenim yok hemde cirkinim. O yuzden de geri duruyorum hep.

Insanlarla yasadigim olumsuz seyleri takıyorum ve bu da insanlarla iletisim kurmama engel oluyor. Tek başıma bir seyler almaya gidemiyorum, heyecanlaniyorum, kalbim atıyor resmen. Cok ozguvensizim.

Uzmana, doktora falan git diyeceksiniz gidemem. Hem imkanim yok hemde imkanim olsa bile bazi meslekler icin psikolog/psikiyatri ya da psikiyatri ilac kaydi dahi olmamasi gerekiyormus bu riski alamam.

Benden küçük 10-15 yasindaki cocuklar bile nasil ozguvenliler, kendilerini savunup işini yaptirabiliyorlar ve kendi islerini yapabiliyorlar. Ben oyle degilim. Biri bana ters bir sey dese bile kendimi savunamam. Sonra icime atar yillar gecse de üzülür dururum.

Kendimi bir olayda savunamiyorum, karsi tarafa gereken cevaplari veremiyorum biraz da uzerim, kalbini kırarım diye de korkuyorum, kendi başıma işimi halledemiyorum, baskasina işimi yaptiramiyorum ikna yetenegimde yok, bir sey alacaksam esnafla konuşamıyorum bile.

22 yaşında annemle gidiyorum boyle yerlere. Doktora bile. Kendi basima doktora gidemiyorum, eczaneden ilac alamıyorum. Aileme bagimliyim resmen. Biraz da oyle yetiştirdiler. Korumaci yetiştirdiler.

sorumluluk vermediler, sorunlarimi kendim çözmeme izin vermediler. Ayagim takilsa düşsem kendimin kalkmasini beklemediler, hemen geldi kaldirdilar. orada o kalkma savaşını bile vermeme izin vermediler. bir sorun olunca gelip kendileri mudahale ettiler. O yuzden kendi basima is yapmayi, savaşmayi, mucadeleyi öğrenemedim.

Belki iyi niyetle yaptilar ama koca yetiskin oldum kendi işimi kendim halledemiyorum bu yuzden baskasina muhtaçlık duyuyorum hep, cekingenim, pısırık biriyim. Alingan biriyim, bir soz bana soylenmemisse bile uzerime alinabiliyorum. Nasil düzeleceğim? videolar falan izliyorum ama olmuyor.