Ne acayip değil mi? Kalp, zihin, ve ruh! Yaş aldıkça daha az insan istiyor, kalesini korumak ister gibi?

Merhaba,
Evet çok doğru ama bence o kadar da garip değil.

Yaş aldıkça yaşanmışlıklar çoğalıyor merak daha da azalıyor. Haliyle insan, merak duygusu körelince yavaş yavaş sessizleşip kendi dünyasına çekiliyor.

Doğumdan itibaren bizi geliştirip büyüten, insanlarla sosyalleşmemize ön ayak olan şey merak duygumuzdur.
Sürekli yeni şeyler keşfetmek, yeni insanlar tanımak, yeni bilgiler edinmek için çaba gösteririz.

Ama tabii belirli bir yaşa ulaşınca artık keşfetmemiz gereken şeyleri keşfetmiş, tanımamız gereken insanları tanımış, edinmemiz gereken bilgileri de edinmiş oluruz.

Ve bu doymuşluk hissiyle, normal olarak kendi dünyamıza çekilip az insanlarla muhatap olmayı seçerek kafa dinlemek isteriz.

#Cassie

Kesinlikle. Arındıkça özüne dönüyor. Öz'üne döndükçe kendini keşfediyor. Yalnızlığı itilmişlik olarak değil de tercih olarak görmeye başladığı zaman hiçliğe, evreni ve içinde barındırdığı tüm güzellikleri keşfetmeye başlıyor. Doğanın güzelliğinin sonu olmadığı gibi insanın öğreneceği şeylerin de sınırı yok.. 😄

gercekten oyle demekki ruh yanlızlığı sessizliği sakinliği seviyor❤🍁