Mutfakla haşır neşir biri değildim. Yavaştan yemek yapabilmeye de başladım. Lezzeti tartışılır tabi. O konuda hiç iddialı değilim ama karın doyuracak kadar iyiyimdir herhalde. En azından çabalıyorum, olduğu kadar artık...
Selamlar, Yaşam bir yolculuktur dolayısıyla insanın öğrenmesinde, dönüşmesinde ve keşfetmesinde sona geleceği bir an olduğunu düşünmüyorum. Dolayısıyla son nefesimize kadar bu devam eder... :) Keşfedilmemişler, öğrenilmemişler vakti geldiğinde tecrübe edilerek birer kazanıma dönüşür.
Kendimi her yeni olayda yeniden tanıyorum. Hasta olduğumda iyi olduğumda, elimde para olduğunda ya da olmadığında, ihtiyacım olduğunda birşeylere veya olmadığında, her bir olayda başka biriyim. Kendimi keşfetme serüvenim hep sürüyor.
Henüz yok ama bunun üzerinde çalışmalarım devam ediyor. Yeni sayılmaz ama risk alabildiğimi gördüm. Çalışırken artık tamamen hesaplamalarıma riskleri de dahil ediyorum.
ne kadar umursamaz ruhsuz olsam da bir yanım hep iyimser kalsa da sanırım melankoli benim ruhuma işlemiş olmalı vazgeçemiyorum.. ne olursa olsun eninde sonunda oraya dönüyorum gerisin geriye.. melankoli benim bir parçam bunu kabullendim..
İnsanlar uçsuz bucaksız evren gibidir tabi ki benim hala kendim ile keşfedemediğim ve keşfe açık olduğum bir sürü şey var. Bunu denemeden ve araştırmadan bilmem mümkün değil.
sabırlı biri olmaya başladım mesela.. sonra hayatta kaybetmekten korktuğum insanlar öğrendim.. hata yapabileceğimi de kabul ettim.. her geçen gün yeni şeyler öğreniyorum aslında..