Sevdiklerimizle belkide son sarılışımız olduğu gerçeği beni üzmeye başladı. Bir de insanların büyüdükçe yüzlerindeki masumiyetinin kaybolduğu gerçeği çok üzücü
Bizlere çocukken öğretilen ahlaki insani ve vicdan temelli tüm değerlerin yetişkinlikte çıkar adı verilen durumla yoksayılabilineceği, bunun üzerine hayat kuranların toplumlarca değer görebileceği gerçeğinin kendisi.
Şartlar her değiştiğinde sadece insanın kendisi kaldigi. Ne olursa olsun bu hayatın asıl noktasında ki mücadelenin tek başımıza olduğu gerçeği. Gerçi üzmeye başlamadı ama kötü bir gerçek.
Fakirlik iyice canıma tak etmeye başladı. Kucukken pek bişey farketmiyordu ama büyüyünce işler iyice değişiyor. Sevgili olayları bile benim için lüks şu an.
Benim önemsediği insanların aklına beni o kadarda önemsemeyip aksine çıkarları doğrultusunda hareket ettiklerini farketmez.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Hayal kurmanın ne kadar boş olduğu
Hep şöyle hayal kurardım öğretmen olacağım çocuklara doğruyu yanlışı öğreteceğim sonra iyi biri çıkacak seveceğim sevilecegim çocuğumuz olacak kendi düzenim kendi hayatım mutlu olacağım 😂