İyi gelen insanlar hep mi uzakta olurlar?

Mutluluk yakınlardaki ile alakalı olsa yanında olanlar da mutsuz olmazdı. Mutluluk kendini ne kadar sevdiğine ve verdiğin değerlere bağlıdır. Bu değerlerdeki sevgiler mutluluğun sembolü gibidir. Görmeden de sevdiğimiz yeryüzünde olmayan yani inançlı şeylerimiz var. İyi geliyorsa hissetmeyi bilmedikten sonra ya da özlemi çekmedikten neye yarar. İnsan özünü yitirirse zaten yanında olanla da mutlu olmayı beceremez. Aslında günümüzde geldiğimiz konum budur. Sonra ne mi oluyor. Hep uzaklarda arıyoruz mutluluğu. Bence bu kadar beceriksiz varlıklarız. Yani sözlerin arkasına saklanıp kendimize bahaneler arıyoruz. Kardeşim ilk önce insanca yaşamayı öğrendin mi desen o da yok. Yok hayattan sıkılıyorum yok param şu kadar olsa mutlu olurum. İnsanoğluna neyi versen fazlasını istiyor. Yurtiçi hayvan bile yediği yemekle soyup diğer hayvanlara saldırmaz. İnsanoğlu doymuyor bence. Yani hep bir şeylerin arkasına saklanıyor. Sevgiyi bile beceremezken kalkıp o uzakta bu uzakta diyoruz. İyi de sen hissetmedikten sonra yanında olup dokununca veya bol bol sohbet edince daha çoğalacak sanıyor. Özlemi beceremeyen türleriz ki kalkıp bir şeylere bahane arıyoruz. Burada bile binlerce mutsuzluk paylaşımı. Yani velhasıl kelamı uzakta değil içinde ve yüreğinde hisset, o seni taşır merak etme.