Her ruh halimi belli etmem ama anlarlar. Beni sevenler tanıyanlara belli etmeme gerek yok, hissediyorlar. Üzüntümü dertlerimi göstermeyi sevmem. Kendi kendime toparlanırım genelde. Ama öfkemi , sinirimi ve kıskançlığımı (sevdiğim adama karşı olan) 😃 bu duygularım her zaman belli olur ve hissedilir de. Öfkeden gözüm dönünce kendimi ben bile durduramıyorum, yıkıp dökmeden üzmeden kırmadan sakinleşemiyorum. Ama görseldeki sözü ilk defa duydum ve çok anlamlı. Bazen içimiz yanar ama biz “iyiyizdir” bizi iyi sansınlar isteriz
Hepsini değil. Dışarıya yansıtmaktan kaçındığım birkaç ruh halim oluyor. Çevreme belli etmemeye dikkat ediyorum. Herkes nasıl hissettiğimi bilmek zorunda değil. Bilmeleri gerektiği kadarını onlara yansıtıyorum zaten. Gerisi de bende kalsın...
Evet genelde ruh halimi belli ederim. Duygularımı ve düşüncelerimi pek saklayamam. O an nasıl bir ruh halinde isem mutlaka davranışlarıma ve mimiklerime de yansır. Bu konu da kendime fazla güvenmiyorum. Bazı insanlar çok iyi poker suratlı olabiliyor ama ben maalesef onlardan değilim. İçim neyse, dışımda öyledir her daim.
Sevincimi , sevgimi, heyecanımı belli ederim ama sıkıntılarımı, üzüntülerimi, dertlerimi ruhumdan başka kimse duyamaz. Kendi kendime halletmeyi seviyorum müdahale hoşuma gitmiyor çünkü sınav benim sınavım kopya ya da yardım sevmem ben )
Benim ruh halimi belli etmediğim günler oluyor ama genelde ediyorum bu kötü bir durum bence insanların anlaması onların hakkımda ne düşündüğünü bilmemek