
Benim en zor günlerimde yanımda hep eşim vardı..

Zor günümde yanımda sadece annem ve babam vardı. Arkadaşlar bi yere kadar ama aile başka. Her insana nasip olmaz, onlar benim şükür sebeplerim. Öyle zor zamanları atlattık beraber, hayatımın merkezini bu yüzden onların ikisi oluşturuyor. Onlar üzülmesin, hastalanmasın ve keyifleri hep yerinde olsun diye, bütün çabam. Zaman zaman kendi hayatımı ve isteklerini bi kenara atma sebeplerim onlar. O ikisinden başka benim için dünya üzerinde daha kıymetli ve değerli hiç bir şey yok
Kimse çünkü çevremde benim ne hissettigimi anlayacak tek bir insan bile yok çoğu boş ver diyip geçiyorlar. Empati yapan insan bu devir de hiç yok denecek az. Ve benim hayatım da böyle insanlar yok.
Kimse yoktu.
İyi oldu böylesi kimseye ihtiyaç duymadan problemlerimi çözmeyi öğrenmiş oldum.
Ben zor günlerimde hep yalnızdım. Beni koruyan, destekleyen, moral veren birisi olmadı. Yağmurların altında, köpek yavrusu gibi titrerken, şu an olduğum durumu düşündüm. Ben güçlü olmalıydım ve beni hale getirenler bedelini teker teker ödemeliydiler.
Başardım. Şu an etrafı ağaçlarla çevrili bir evim var. Çok tatlı bir kedim var. Beni doğa ve küçük bir kedi, insanlardan daha iyi sevebiliyor. Mutluyum ve huzurluyum.
Rica ederim..
Cevap
13Cevap
Yalnız olduğun için en zor durumdasındır zaten. yalnızlık acıların en güzide büyütecidir.
En zor günümde yanımda hep Allah vardı.
KENDİM. gerisi de yalan zaten
Zor günleri yaşatanlar.
Şu bir senedir sadece sevgilim vardı
Yakın arkadaşım oluyor genelde.
kimse..
ama ben izin vermedim..
Annem vardı, o da melek oldu gitti
Bilmem galiba abim ❤
Annem
Ben vardım
Kimse
Tektim
Ailem..
Ailem
Ailem
Yalnızdım.
Kimse
Ailem
Kendimm
Küçük tırtılım
Aile
Zor günler yaşamadım
Kimse
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?