Genellikle ilgi ve sevgi gösterirken sizden kaçanlar, siz vazgeçince üzerinize düştü mü? Vazgeçin ve bekleyin...Vazgeçtiğin zaman gelecek kişinin ne değeri kalıyor ki?
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Ben vazgeçtikten sonra değer görmüşüm, görmemişim çokta umurumda olmaz. Çünkü artık bir önemi kalmamıştır benim için. Kolay kolay vazgeçmem, geçtiğiysem eğer artık uğraşmakta, beklemekten, çabalamaktan yorulduğum için vazgeçmişimdir.
Eğer hali ve tafrından dolayı kendimi geri çekip araya mesafe koyduysam bir değişiklik varsa bir önemi vardır benim için. Koyduğum mesafeden dolayı bana bir adım atıyorsa bazı şeyler düzelir. Eğer atmıyorsa koyduğum mesafe doğru bir mesafedir. O zaman vazgeçmenin vakti gelmiştir.
Çok fazla yaşadım bu durumu, değer verip deli gibi çabaladığımda istediğim sonucu alamadığım için tam vazgeçtiğim anlarda ne hikmetse geri adım atabiliyor insanlar fakat o kadar anlamı yok ki şu durumun benim gözümde... Yine olsa, yine aynu şeyi yapacak. Bir çeşit ego olduğunu düşünüyorum. Hani insanlar sanar ya "ne yaparsam yapayım vazgeçemez, sevmeye devam eder" tarzı bir düşünce içerisine girip, yapmadıklarını bırakmazlar. Tak eder karşısında ki insana da bir yerden sonra ve gitmeye yeltenir, işte bu sefer bir panik kaplar çünkü çoğu şeyi görmezden gelen ve affeden bir insan vardır hep karşılarında. Asıl hata bu zaten fakat bazen insan sevince görmüyor, yanındayken ve "zamanında" değer vermeyen kimsenin yanında yerin yoktur, mutlu olamazsın...
Vazgeçince o seni kaybettiğini anlıyor durum böyle olunca bir panik havası oluyor çünkü senin onu sevdiğine o kadar eminki bu yüzden o kadar hoyrat davranıyor o kadar acımasız ve umursamaz duruyor. kendisinden emin ne yaparsa yapsın vazgeçilmeyeceğinden emin olmasının cüreti var bünyesinde
Sonrasında durum böyle ceyeran ediyor işte kendisi vazgeçilmez olmadığının farkına varıyor o zaman kafasında şimşekler çakıyor ah vah ediyor lakin sen onun üzerine çizik attıktan sonra daha da iflah olmayacak anlamakta zorlanıyor
Bu durumu çokça yaşadım. Ben sevdiklerimi kaybetmemek adına sustum, yeri geldi sözümden döndüm, yeri geldi ağladım ama tüm bunlara rağmen gitmek isteyene asla dur demedim, demem. Vazgeçmen çok zor, hayatıma kolay kolay insan almadığımdan, aldığım insanlardan vazgeçmem çok zor geliyor ama imkansız değil. İşte tam vazgeçtiğim an, çıkıp gelenleri gördüm. O kadar ilgi ve sevgiden bende eser kalmamıştı. Ben soğunca birisine karşı, umrumun dışına aldıysam o insanı, bir daha ısınamıyorum. Zaten kırgınlıklar ve üzüntüler öyle kolay düzelmiyor, hiç bir şey eskisi gibi olmuyor maalesef.
Evet, bu olayı birkaç kere yaşadım hayatımın belli dönemlerinden. Hem ikili ilişkilerde hem de iç ortamında. Ayrıca bunu aile ortamlarında da çok gördüm. İnsanın sabrını sonuna kadar sınıyorlar. Her şey kopma noktasına geliyor. O noktaya gelince de insanlar eyvah biz ne yaptık deyip peşinde dolaşıyor. Fakat artık olan olmuş oluyor. O saatten sonra elden bir şey gelmiyor. İnsanı o raddeye getirene kadar uğraşmayacaktınız. Benim adıma artık dönüşü olmuyor işler oraya geldikten sonra.
Evet yaşadım bu durumu.. Sevgi ve ilgiye en çok ihtiyacımızın olduğu dönemlerde biz çaba gösterip mücadele ederken kulaklarını tıkayıp, gözlerini kapatan insanlar, nedense biz sevgiyi ve ilgiyi kestikten sonra değer göstermeye başlıyor.. İş işten geçiyor.. İnsan soğuduğu zaman telafisi olmuyor.. Ben vazgeçtikten sonra gösterilen değerin benim için bir anlamı yoktur.. Keyifli günler..
Cok sevsem bile eger beni mutsuzluga surukluyorsa vazgecerim ki vazgectimde. Kaybetmeyi yasamali ki karsindaki kiymetini anlasin. Ne yaparsam yapayim o hep benim yanimda duruyor gitmiyor nasil olsa diye dusundugu zaman sacmalamaya basliyor bir kere kaybettirdigin zaman akli basina geliyor. Ben oyle yaptim simdi kuzu gibi oldu.
Evet, başıma sık sık gelir bu. Ama hayat ve insanlar hep böyle zaten. Elindeyken değerin bilinmez kaybedince kıymete binersin, o zaman da için buz gibi olmuş oluyor zaten.