Kadere mi inanırsınız seçimlere mi?

Aklımı fazlasıyla kurcalayan bir konu bu. İkisi birbiriyle bağlantılı aslında. Önümüze seçenekler çıkıyor ve biz bu seçeneklerden bazılarını seçiyoruz. Herkes kendisi için daha doğru olduğunu düşündüğü şeyleri seçiyor ve o yolda ilerliyor. İlerledikçe bazılarımız yanıldığını, aslında yanlış yolu seçtiğini görüyor. Çünkü her seçeneğin sonunda ne olacağı aslında belli, sadece seçerken biz bilmiyoruz. Yani bizim değil, seçtiğimiz yolların kaderi var bence. Bir yolu seçtiğimizde o yolun nereye gideceği yani kaderi bellidir ancak o yolda hareket etmeden nereye çıktığını bilemeyiz. Bu yüzden seçimlerimiz doğal olarak bizim kaderimizi belirliyor.
Ben mesela bu konuda hiç iyi değilim. Bir seçim yaparken, çok yönlü düşünmeye çalışırım. İnce eleyip sık dokurum. Ancak yine de çoğunlukla yanlış seçimler yaparım. Bundan dolayı da yaşama sevincimi kaybediyor gibiyim. En basit durumlarda bile kötü olan seçimi yapıyorum. Ve seçim yaparken doğru seçimi yapmayı nasıl öğreneceğim bilmiyorum. Aklımı kurcalayan ve bu konuda beni çıkmaza sokan şey de tam olarak bu. Acaba kötü seçim yapmak benim kaderim mi? Eğer öyleyse neden yaşıyoruz ki o zaman sorusu geliyor aklıma. Benim neyi seçeceğim bile belliyse yaşamanın ne anlamı var? Belli değilse neden hep kötü seçimler yapıyorum?

Herşeyi kadere bağlamak bana göre değil. Sonuçta insanın aklı ve iradesi var. Bunu doğru ve olması gereken yönde kullanmayıp, sonrasında sürekli hata yapanlar ve hayattan dersini alanlar kader buymuş şemsiyesinin arkasına sığınırlar. Çünkü bunu kendilerine itiraf edecek kadar yüzleri ve cesaretleri yoktur. Bu bana göre güçsüzlük ve hatta acizliktir. Hayat, aciz insanları rüzgarın önündeki varak gibi ordan oraya savurur, iradesini kullanmayı bilenler ise güçlü bir çınar gibi hep ayakta dimdik durmasını bilir. Rüzgar ne kadar sert eserse essin...