Pişmanlıklarımı üzerimden atamıyorum, kendimi asla affedemiyorum. Kendimle savaşım bitmiyor her saniye kavga içinde tüketiyorum?

Hepimiz bazı zamanlar işleri batırıyoruz. Şu canına yandığımın ülkesinde borçsuz insan mı kalmış ki sen kendine sürekli yükleniyorsun...
Benim de borçlarım var bu sefer iyiye gideceğim derken yine batıyordum ama bir şekilde toparlandım. Öncelikle seni sakin olmaya davet ediyorum bu sorunları da eşinle paylaşmalısın psikolojik olarak tek taraflı bir köşede kendini harap etme.
Bir işin vardır elbet çalıştığın parayla öncelikle sırayla kapatabileceğin borçlara odaklan.
Eşin çalışabiliyorsa o da çalışsın.
Deprem konusunda da mı sen suçlusun sanki.. sana gelene kadar o evi yapan insanlar o eve izin verenler sorumlu olmalı...
İcralık borçların yapılandırılmasını talep edebilir taksite bağlatabilirsin diye biliyorum. Önünde kızının büyüyeceği zamanlar var daha bu yüzden hemen pes etme ve aman diyeyim tekrar kazanırım umuduyla acele işlere kalkışma.

Öyle olur zaten 1 × 1 olay yaşarsın daha sonra olayın işte böyle acı şokları bitmez devam eder gider böyle umarım ilerleyen zamanlarda geçer çünkü diyebilecek başka hiçbir şey yok bir daha artık bir şey yapmadan önce dikkat et

Üzüldüm baya. Çaresi bulunur. Babamız bize de bırakmadı kendimiz çabaladık yaptık, böylesi de güzel öyle düşün. Kızın yolunu bulur sen de yavaş yavaş borcunu kapatırsın