Emeğim boşa gitti diye üzülüp, emeğinize acıdınız mı hiç?

Kıymet değer bilmeyen birine, bir koli kitap almıştım. Merak ettiği sevdiği, okumak istediği kitapları da eklemiş, paketlemiştim. Okumak, daha iyi ve mutlu hissetmek, kendisine yatırım yapmasına destek olmak istemiştim. Bu hatayı birine ikinci kez böyle yapıyorum. Kimse kimsenin yarasını sarmaya, travmalarını düzeltmeye, güzel ilişkiler için ona örnek ve destek olmaya mecbur değil. Bir daha asla ama asla kendisini düşünmeyen birinin yakınından uzağindan geçmeyeceğim. O kadar düşünceme, emeğime ilgime kitaplarıma yazık. İçlerinden bazısını da hiç okumamıştım, en azından ben okur kendime bir şey katardım. Artık bu nedenle başkalarına güvenmiyor ve paylaşmıyorum. Gerçekten kendini düşünen, hayatına güzel değerler katmak isteyen biri, elinden gelen gayreti kendisi ve geleceği için kendi yapar. Herkes kendi hak ettiği değeri kendi ortaya koyar diyorum. Çünkü herkes neyi hak hakettiğini en iyisi kendisi bilir. Ve ancak hak ettiğini sürdürebilir.

Ben sevgiyi güveni dostluğu karşılıklı iyiliği, zenginliği, paylaşımı hak ediyorum diyen biri bunun gereği olan değerlere çaba gösterir. Hak etmediğini düşündüğü hiç bir şeyi de sürdürmez. Herkes ne yasamak istediğine kendi karar verir, kendi kabul eder. Şunu hep çok net öğrendim ki, bu günün en vicdansız insanları, geçmişin en derin mağdurları arasından çıkıyor. Bu nedenle ben artık hayatıma kimleri seçeneğimin kararlarını çok değiştirdim. Ve bir daha öyle hak ettiği değerleri, sahip olduğum değerlerin karşılığı olamamış insanlara sevgi, saygı, ilgi ve nezaket göstermiyorum. Adil davranmanın ne demek olduğunu yeni yeni kavramaya başladım.

Herkes hak ettiğini düşündüğü değerin layığı olmaya çabalar. İyiler iyilerle sürdürür, kötüler kötülerle.. Kimse hak etmediğini devam ettirmez. Herkes hakkıyla ve karşılığıyla mutlu olur. İyi ya da kötü farketmez. İnsanlar her şeyi kendi seçer.