İnsanlar bazen affetmek ister. Affedememenin yükü ağırdır çünkü. Ruhunu özgür bırakmak istersin. Ya da çok seversin o kişiyi, yeniden hayatında olsun istersin. Onsuz üzgünsündür.Affetmemeniz gerektiğini bile bile, affetmek istediniz mi?İşte tamda bu girdapta, o kişiyi affetmek için yana yakıla sebep aradınız mı?
Birini affetmek için, çaresizce neden aradınız mı siz hiç?
ben affetmek için hiç neden aramam çünkü bazen gerçekten affetmemek gerekiyor çünkü affedilenler fazlaca küstah oluyor ve dahası oldukça kırıcı oluyor.. Ve kimi affettimse ben daha büyük bir yara açtı kalbimde o günden sonra artık kimseyi affetmemeyi seçiyorum affedeceğim bir kabahat yapmasın bana dürüst olsun saklamasın bir şey yalan söylemesin çok zor değil bunlar hem yap sonra af dile ya da sen affetmek için neden ara gerek yok bunlara
Evet, bir çok neden aradım buldum, fakat o hüzün farkında bile olmadı. Kırılan incinen ben oldum. Doğru olan gerçeği kabullenip vazgeçmektir. Gurursuzluk sadece kendine olan sevgini değerini aşağıya çeker, haliyle o affetmek için nedenler aradığın kişinin gözünde değersiz ve en dipte olursun gerek yok. Tek gerçek kendini sevmekten geçiyor. Onun için kimse kimseyi affetmesin...
20 yıllık hayatımda insanlar bana yaptıkları hatalar için annem ve babam dışında kimse benden özür dilemedi. Ben hep kendi içimde affettim kimsenin benim onları afeddeip affetmem bile umurlarinda değildi ama her zaman affetmek bana kolay gelmiştir hauatindan o insanı cikarmaktansa.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Çok aradım zamanında. Gösterdiği saçma sapan nedenlerde bile affetmek için neden aradım. Affettimde. Ama artık affettikçe huzursuz hissetmeye başladım. Sonunda tekrar affettim ama hayatımdanda uzak tutmayı başardım.
Yapılan hatanın büyüklüğüne bağlı. Affedilecek hata var affedilmeyecek olan hata var. Affedilmeyecek hata da direk biter bende. Sevgi namına hiç bir şey kalmaz. Dolayısıyla da çağre aramaya da...
Sebep arayıp bulamadığım zamanlar oldu. Bazen içimde nefrete dönüşmesin diye affettiklerim ve sessizce hayatımdan çıkardıklarım oldu. Sadece güzel anılar aklımda kalsın istiyorum ve güzel bitsin. Kötü biten dostluklar, iliskiler affedip bıraktığım insanlardan geriye sadece güzellikler kalsın diye.
Aradım. Hemde onca şeye rağmen çokça aradım. Çaresizliği ilk defa bu çareyi ararken hissettim. Milyonlarca şey yaşadığım neyse duygularımı anlatacak kelimeleri seçmekte güçlük çekiyorum. Yapacak bir şey yok dedim. Sonunda vazgeçtim. Kendimi yormuyorum artık.
Çok kinciyim, kinciydim daha doğrusu. Artık kimsenin bana zarar vermesine izin vermiyorum. Kinlenip geçmişime de gönmüyorum. Uzaklaşıyorum. Hayat bir şeyleri takmak, üzülmek için çok çok çok kısa, hiç gerek yok…
Onu affetmek için çok neden aradım çok sordum kendime seviyordum çünkü 23 yıllık hayatımda ilk sevgilimdi tekti ayrıldığım zaman 3 hafta içinde başkası ile buluşmuş sonradan pişman oldu geldi konuştuk sadece arkadaş olarak konuştum ona bile sadece senden bahsettim dedi ss leri attı baktım gerçekten öyleydi ama ben gururuma yenik düştüm affetmek istedim ama edemedim
Duymak istediğimiz sözleri duyunca çaresiz inanırız hiç düşünmeden gözü kapalı güvenmek böyle bir şey o gözümüz kapalı tutar elimizi gül bahçesine geldik sanarız ama diken tarlası dır fark etmeyiz
Kişilik & Karakter konusunda 22,5b cevap paylaştı.
Arıyor gibiyim bilmiyorum bu konu hakkında fazla konuşmuyorum ama yani ne desem ne söylesem boş ya gerçekten boş gerçek hayat boş boş olan şet affetmek affetme çalışmak değil
Kişilik & Karakter konusunda 11,2b cevap paylaştı.
Evet aramıştım yanlız ve depresif dönemimdeydim sürekli hatalar yapıyor kendimden fazlasıyla feragat ediyordum çok kötüydü benim için şu an gayet mutlu ve huzurluyum